RAD 16/68

Uzasadnienie faktyczneAdwokat TK orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Dyscyplinarnej został uznany za winnego tego, że:1)jako pełnomocnik pozwanego JB w latach 1960-1963 w sprawie Sądu Powiatowego w X nie dopełnił obowiązku zawodowego ostatecznego uzgodnienia z klientem sprawy ewentualnego wniesienia środka odwoławczego (pkt I aktu oskarżenia);2)jako pełnomocnik JB w sprawie Sądu Powiatowego w X nie dopełnił obowiązku zawodowego wyjaśnienia zaskarżalności tego orzeczenia oraz niezgodnie z prawdą zapewnił zleceniodawcę, iż wniósł środek odwoławczy (pkt III aktu oskarżenia);3)w sprawie Sądu Powiatowego w X, mimo przyjęcia zlecenia od JB oraz pobrania wynagrodzenia i kosztów, nie opłacił wniesionego pozwu przez co sprawa pozostawała około roku bez biegu (pkt IV aktu oskarżenia);4)jako pełnomocnik JB nie wniósł zażalenia na postanowienie Prokuratora Powiatowego, aczkolwiek zapewniał klienta o złożeniu tegoż zażalenia (pkt V aktu oskarżenia).Wojewódzka Komisja Dyscyplinarna wymierzyła obwinionemu następujące kary dyscyplinarne: za czyn wymieniony w pkt 1 - karę pieniężną zł 1.000; za czyn wymieniony w pkt 2 - karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 3 miesięcy; za czyn wymieniony w pkt 3 - karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 3 miesięcy; za czyn wymieniony w pkt 4 - karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 5 miesięcy.Jako karę łączną wymierzono obwinionemu karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 7 miesięcy.Wyższa Komisja Dyscyplinarna, rozpatrując sprawę na skutek odwołania obwinionego, utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy co do pkt 2, zmieniła zaś co do kary w pozostałych punktach i wymierzyła obwinionemu: za czyn wymieniony w pkt 1 - karę nagany, za czyn wymieniony w pkt 3 - karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 2 miesięcy i za czyn wymieniony w pkt 4 - karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 3 miesięcy. Jako karę łączną wymierzyła Wyższa Komisja Dyscyplinarna karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 4 miesięcy.Od powyższych orzeczeń złożył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości na niekorzyść obwinionego, zarzucając tym orzeczeniom oczywistą niesłuszność polegającą na wymierzeniu adwokatowi TK niewspółmiernie niskich kar w stosunku do przypisanych mu czynów.Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 5 października 1968 r.:I.uchylił zaskarżone orzeczenia co do kary łącznej;II.zmienił powyższe orzeczenie w części dotyczącej skazania obwinionego za czyn wymieniony pod pkt IV aktu oskarżenia i za ten czyn wymierzył obwinionemu adwokatowi TK karę dyscyplinarną zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 6 miesięcy;III.w pozostałym zakresie rewizję nadzwyczajną pozostawił bez uwzględnienia przyjmując, że czynów pod III i V aktu oskarżenia obwiniony dopuścił się przez niedopilnowanie nadania na pocztę sporządzonych środków odwoławczych w sprawach Sądu Powiatowego w X oraz Prokuratury Powiatowej w X;IV.wymierzył adw. TK nową karę łączną zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 8 miesięcy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Za przypisany obwinionemu czyn wymieniony w pkt II wymierzono obwinionemu zaskarżonymi orzeczeniami karę zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 2 miesięcy.Karę tę orzeczono z oczywistym naruszeniem przepisu art. 94 ust. 1 pkt 4 ustawy o ustroju adwokatury. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że słuszny jest zarzut rewizji nadzwyczajnej, iż nawet kara dyscyplinarna zawieszenia w czynnościach zawodowych na przewidziany w ustawie najkrótszy okres, to jest okres 3 miesięcy, byłaby rażąco łagodna w stosunku do tego rodzaju czynu, jakiego się dopuścił obwiniony.W szczególności należy podkreślić, że dokonana w dotychczasowym postępowaniu ocena stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez adwokata TK przewinienia nie może być uznana za trafną, zwłaszcza wobec nieuwzględnienia przez obie Komisje Dyscyplinarne tych okoliczności, w jakich obwiniony przez okres przeszło jednego roku zwlekał z wniesieniem w imieniu JB powództwa przeciwko ER.Z zeznań świadka JB wynika, że obwiniony dopuścił się tak znacznej zwłoki w wykonaniu zleconej mu czynności, mimo że pobrał od swego zleceniodawcy nie tylko wynagrodzenie za prowadzenie sprawy, ale nadto stosowną sumę na uiszczenie opłaty wpisowej.W tych warunkach należy stwierdzić, że tego rodzaju czyn obwinionego stanowi przewinienie zawierające znamiona jaskrawego naruszenia obowiązków zawodowych, a zarazem cechy postępowania podrywającego w istotny sposób zaufanie społeczne do adwokatury oraz poniżającego godność zawodu adwokata.Stosownie więc do wskazanej wyżej oceny przewinienia obwinionego Sąd Najwyższy uznał za karę dyscyplinarną zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 6 miesięcy za odpowiadającą okolicznościom jego popełnienia i z tego względu zmienił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej wymiaru kary i orzekł jak w sentencji wyroku.