RAdw 6/60

SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 3 września 1960 r. sprawy adwokata X, obwinionego z art. 87 ustawy o ustroju adwokatury, na skutek rewizji założonej przez Ministra Sprawiedliwości od orzeczenia Wyższej Komisji Dyscyplinarnej dla spraw adwokatów z dnia 30 stycznia 1960 r. (WKD 100/59),Uzasadnienie faktyczneOrzeczeniem z dnia 30 stycznia 1960 r. (WKD 100/59) Wyższa Komisja Dyscyplinarna dla spraw adwokatów pozostawiła odwołanie pokrzywdzonego J.P. od orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Dyscyplinarnej w A. z dnia 3 października 1959 r. (D 15/59), uniewinniającego adwokata X od zarzutów oskarżenia - bez rozpoznania.Od tego orzeczenia złożył rewizję Minister Sprawiedliwości, zarzucając obrazę § 31 ust. 2 rozporządzenia o postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach adwokatów (Dz. U. z 1959 r. Nr 21, poz. 134). W konkluzji Minister Sprawiedliwości wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Wyższej Komisji Dyscyplinarnej do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja Ministra Sprawiedliwości jest słuszna.Skoro pokrzywdzonemu jako stronie (§ 7 rozporządzenia o postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach adwokatów) przysługuje na podstawie § 31 ust. 2 tegoż rozporządzenia prawo samoistnego odwołania się od każdego orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej, to błędny jest oczywiście pogląd Wyższej Komisji Dyscyplinarnej, że ust. 3 § 37 powołanego tu rozporządzenia, który nie pozwala tej Komisji na podwyższenie wymierzonej w pierwszej instancji kary przy braku odwołania ze strony oskarżyciela, może uzasadniać również pozostawienie bez rozpoznania odwołania pokrzywdzonego skarżącego się na orzeczenie uniewinniające. Wobec szczególnego uregulowania sytuacji procesowej pokrzywdzonego przez rozporządzenie o postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach adwokatów (por. § 7, § 17, § 25 ust. 1, § 30 ust. 3, § 31 ust. 2) nietrafne jest powoływanie się tutaj na przepisy kodeksu postępowania karnego w kwestiach unormowanych w powołanym, rozporządzeniu (por. § 5).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.