Rw 107/66

Uzasadnienie faktyczneWprawdzie - w myśl przepisu § 12 ust. 3 Zarządzenia ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych z dnia 23 maja 1961 r. w sprawie trybu wykonywania przez Milicję Obywatelską swych uprawnień w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej - funkcjonariuszom Milicji Obywatelskiej nie wolno używać pałek gumowych w stosunku do żołnierzy, to jednak, zdaniem Sądu Najwyższego, przepis ten nie ma zastosowania w tych przypadkach, gdy żołnierz legitymowany względnie wezwany przez funkcjonariusza MO do odpowiedniego zachowania się dokonuje czynnej napaści na interweniującego prawnie funkcjonariusza MO i gdy użycie pałki gumowej przez funkcjonariusza MO w stosunku do żołnierza stanowi odpieranie bezpośredniego bezprawnego zamachu ze strony żołnierza, zwłaszcza na nietykalność cielesną prawnie działającego funkcjonariusza MO względnie innej osoby. Odmienne rozumienie istoty i sensu powołanego przepisu zarządzenia ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych a mianowicie nadawanie temu przepisowi waloru absolutnego obowiązywania, byłoby równoznaczne z odebraniem funkcjonariuszom MO prawa do obrony koniecznej, a więc przekreśleniem przepisu art. 21 k.k., w takiej sytuacji, gdy żołnierz dokonuje bezpośredniego bezprawnego zamachu, zwłaszcza na nietykalność cielesną prawnie działającego funkcjonariusza MO. Nie ulega wątpliwości, że powołane zarządzenie ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych nie może uchylać względnie zmieniać czy ograniczać zakresu obowiązywania przepisów aktów normatywnych wyższej rangi, jakimi w omawianej sytuacji są normy kodeksu karnego, a zwłaszcza przepis art. 21 k.k.