Rw 665/65

Uzasadnienie faktyczneJak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 listopada 1964 r. Rw 1214/64 (Wojskowy Przegląd Prawniczy 1965/1 poz. 82) - potrzeba zbadania stanu umysłowego oskarżonego zachodzi tylko wówczas, gdy dotychczasowe postępowanie karne przeciwko oskarżonemu dostarczyło dostatecznych danych dla wzbudzenia uzasadnionych wątpliwości, czy oskarżony w chwili popełnienia przestępstwa nie był dotknięty niedorozwojem psychicznym, nie cierpiał na chorobę psychiczną lub na inne zakłócenia czynności psychicznych, które znosiły lub ograniczały zdolność oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem.W szczególności o istnieniu potrzeby zbadania stanu umysłowego oskarżonego można mówić zawsze wówczas, gdy w postępowaniu karnym zebrano nie tylko gołosłowne oświadczenie, lecz wiarogodne dowody poddające w wątpliwość pełną poczytalność oskarżonego w czasie popełnienia przestępstwa. Dowodami takimi są takie dokumenty, jak odpisy szpitalnych historii choroby oskarżonego, szpitalne karty informacyjne, świadectwa lekarskie, opinie służbowe, zaświadczenia z miejsca pracy, Milicji Obywatelskiej lub organów administracji ogólnej, z których wynika, iż oskarżony wykazuje jakąś anomalię w sferze psychiki. Dowodami, o których wyżej mowa, mogą też być zeznania wiarogodnych świadków. Wreszcie także sąd rozpatrujący sprawę oskarżonego może na podstawie bezpośredniego kontaktu z oskarżonym nabrać uzasadnionych wątpliwości co do stanu umysłowego oskarżonego, jeżeli zachowanie się oskarżonego na rozprawie jest wyraźnie dziwaczne, a na zadawane mu pytania oskarżony daje dziwaczne odpowiedzi, dla normalnego człowieka niezrozumiałe.