V CNP 17/08

Sygn. akt V CNP 17/08 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa wierzyciela Agencji Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w O. przeciwko dłużnikowi "J.(...)" Sp. z o.o. w S. w likwidacji przy udziale Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o świadczenie pieniężne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r., na skutek skargi Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 marca 2007 r., sygn. akt II Cz (…) [WSC "No" (…)], odrzuca skargę. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił zażalenie Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wniesione od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 18 stycznia 2007 r. o odrzuceniu zarzutów tego wierzyciela na sporządzony w dniu 6 listopada 2006 r. plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji. Wierzyciel Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego prawomocnego postanowienia o oddaleniu zażalenia powołując się na naruszenie szeregu przepisów postępowania a zwłaszcza na bezprawne pominięcie w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym przez co ta jednostka organizacyjna Skarbu Państwa została pozbawiona możności obrony 2 swych praw. Odrzucenie zarzutów spowodowało dokonanie podziału sumy uzyskanej z egzekucji nie uwzględniające ustawowego pierwszeństwa w zaspokojeniu, przez co wnoszący skargę Skarb Państwa doznał szkody odpowiadającej całości sumy uzyskanej z egzekucji po zaspokojeniu wierzytelności należących do pierwszej kategorii zaspokojenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Według art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Użyte w tym przepisie sformułowanie „przez wydanie" oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą musi zachodzić związek przyczynowy. Wobec tego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na odrzucenie środka zaskarżenia jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy szkoda została wyrządzona przez wydanie tego postanowienia, nie zaś orzeczenia, do którego był skierowany środek zaskarżenia. Tymczasem szkoda, na którą powołuje się skarżący wierzyciel wiąże się bezpośrednio z wydaniem przez sąd pierwszej instancji postanowienia, co do podziału sumy uzyskanej z egzekucji nieruchomości. Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, którym został zamknięty wierzycielowi dostęp do rozpoznania zarzutów na sporządzony plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji, zastępowanie sądu sporządzającego ten plan podziału i rozstrzyganie jakie orzeczenie należałoby wydać, gdyby zarzuty nie zostały odrzucone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 18/05, OSNC 2006/7-8/139, z dnia 17 maja 2007 r., II CNP 56/07, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2007 r. l CNP 20/07 niepubl, z dnia 26 kwietnia 2006 r. V CNP 79/05 niepubl., z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007, nr 3, poz. 47). Z tych względów okoliczności, które przytoczył skarżący na uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego postanowienia o oddaleniu zażalenia, jako nie podlegające ocenie w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia, nie spełniają wymagania uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody. Dlatego należało odrzucić skargę na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.