V CSK 131/13

WyrokIzba Cywilna2013-12-10

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego może zostać przyjęta do rozpoznania z uwagi na oczywistą zasadność, gdy zarzuca się uchybienia w uzasadnieniu orzeczenia sądu drugiej instancji oraz nieustalenie momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego na majątek odrębny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie wykaże istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., w tym oczywistej zasadności skargi. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej nie oznacza jedynie naruszenia przepisu, lecz sytuację, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Wady uzasadnienia sądu drugiej instancji mogą stanowić podstawę kasacyjną tylko wyjątkowo, gdy uniemożliwiają kontrolę kasacyjną, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.
Stan faktyczny
Uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji w sprawie o podział majątku wspólnego. Jako podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność, zarzucając sądowi drugiej instancji pominięcie podstawy prawnej w uzasadnieniu oraz nieustalenie momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego na majątek odrębny.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 131/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku B. G. przy uczestnictwie M. G. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego co do przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Uczestnik wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), w związku z - jak twierdził -uchybieniami, do jakich doszło w postępowaniu przed Sądem II instancji w sprawie o podział majątku wspólnego, w szczególności poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia powołania podstawy prawnej, w oparciu o którą orzekał ten Sąd oraz w związku z nieustaleniem momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego małżonków na jego majątek odrębny. Sposób sformułowania i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala stwierdzić, żeby skarga kasacyjna była uzasadniona w sposób oczywisty, a więc już na pierwszy rzut oka i bez potrzeby przeprowadzania bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, niepubl., z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Trzeba przy tym podkreślić, że zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa, przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, niepubl.). 3 Uczestnik zarzuca, że w motywach zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego brak jest wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa, które powinny być przez Sąd wskazane, gdyż wymaga tego art. 328 § 2 k.p.c. W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że sporządzenie uzasadnienia nieodpowiadającego wymaganiom, jakie stawia przepis art. 328 § 2 k.p.c., tylko wyjątkowo może mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym wypełniać podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 sierpnia 2013 r., II CSK 711/12, LexPolonica nr 7521441). Ma to w szczególności miejsce wówczas, gdy wskutek uchybienia wymaganiom określającym zasady motywowania orzeczeń nie poddaje się ono kontroli kasacyjnej (por. wyroki Sądu Najwyższego z 10 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83, z 26 listopada 1999 r., III CKN 460/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 100, z 9 marca 2006 r., I CSK 147/05, niepubl., z 26 stycznia 2006 r., V CK 405/04, niepubl., z 4 stycznia 2007 r., V CSK 364/06, niepubl., z 21 marca 2007 r., I CSK 458/06, niepubl.). Podkreślić należy, że uzasadnienie Sądu Okręgowego nie jest dotknięte tak daleko idącymi wadami, a ocena jego prawidłowości jest możliwa wobec jasnego przedstawienia podstaw decyzji Sądu Okręgowego. Podobnie trzeba ocenić drugą z okoliczności przytaczanych przez skarżącego dla uzasadnienia wniosku o oczywistej zasadności jego skargi kasacyjnej, a mianowicie nieustalenie momentu miarodajnego dla oceny wartości nakładów z majątku wspólnego małżonków na jego majątek odrębny. Sąd Okręgowy wyraźnie wskazał, że rozliczeniu w sprawie podlegają prace i nakłady finansowe dokonane przez rodziców obu stron na budowę domu dla małżonków, która prowadzona była na nieruchomości uczestnika, a ich wartość uznał za bezsporną. Przyczyny takiej oceny zostały objaśnione przez Sąd Okręgowy. Reasumując, trzeba stwierdzić, że skonfrontowanie wywodu uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wyklucza możliwość uznania skargi kasacyjnej uczestnika za oczywiście uzasadnioną. 4 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Wnioski i wywody sformułowane przez wnioskodawcę w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie dotyczyły przedsądu, gdyż zmierzały do wydania orzeczenia oddalającego skargę kasacyjną. W związku z tym Sąd Najwyższy nie przyznał wnioskodawcy kosztów związanych z jej reprezentowaniem przez pełnomocnika na wstępnym etapie postępowania kasacyjnego. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 328 § 2 KPCart. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 KPC§ 1§ 2§ 1 pkt 4§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy