V CSK 201/18

WyrokIzba Cywilna2018-10-26

Skład orzekający: Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego, w której skarżący kwestionuje zaliczenie do majątku wspólnego określonej nieruchomości i jej rozliczenie, jest niedopuszczalna, gdy wartość interesu majątkowego skarżącego nie przekracza kwoty 150 000 zł?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna w sprawach o podział majątku wspólnego jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Wartością przedmiotu zaskarżenia w takich sprawach jest wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) skarżącego, a nie wartość całego przedmiotu działu. Tylko wyjątkowo, w wypadku kwestionowania samej zasady podziału, wartością przedmiotu zaskarżenia może być wartość przedmiotu działu.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w sprawie o podział majątku wspólnego. Skarżąca kwestionowała zaliczenie do majątku wspólnego nieruchomości i jej rozliczenie. Wartość przedmiotu zaskarżenia została przez nią określona na 150 000 zł. Sąd Najwyższy ustalił, że wartość interesu majątkowego skarżącej wynosiła 114 710 zł.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 201/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku K. M. przy uczestnictwie T. M. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt VI Ca […], odrzuca skargę kasacyjną. 2 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni K. M. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 18 grudnia 2017 r., oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 lipca 2017 r., w sprawie z udziałem T. M. o podział majątku wspólnego. Zarzuciła naruszenie art. 37 § 2 k.r.o. w zw. z art. 31 k.r.o., art. 45 § 1 i 2 k.r.o., art. 5 k.c. oraz art. 232 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 378 § 1 k.p.c. i art. 45 ust. 1, art. 78, art. 176 Konstytucji RP. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Na podstawie art. 567 § 3 k.p.c. przepis ten ma zastosowanie także w sprawach o podział majątku wspólnego. We wszystkich tych sprawach ustalenie składu i wartości majątku podlegającego podziałowi należy do sądu (art. 619 § 1 i art. 684 k.p.c.), który nie jest związany wskazaną przez uczestników wartością przedmiotu podziału ani wartością przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ sprawy działowe skupiają wiele elementów majątkowych a interesy uczestników wzajemnie się przenikają i są w stosunkach między nimi zróżnicowane, wartością przedmiotu zaskarżenia w tych sprawach jest wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) skarżącego, a nie wartość całego przedmiotu działu. Tylko wyjątkowo, w wypadku kwestionowania samej zasady podziału, wartością przedmiotu zaskarżenia może być wartość przedmiotu działu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r. III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11, z dnia 21 stycznia 2003 r. III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60 i z dnia 26 lipca 2007 r. V CZ 66/07, nie publ.). Skarżąca w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczyła na kwotę 150 000 zł. Z treści skargi kasacyjnej wynika jednak, że skarżąca 3 kwestionuje zaliczenie kwoty odpowiadającej wartości lokalu mieszkalnego nr […] położonego przy N. […] w C., do majątku wspólnego wskazując, że lokal ten stanowił jej majątek odrębny, a środki na jego zakup pochodziły z zlikwidowanej przez nią książeczki mieszkaniowej. Nietrafne jest też jej zdaniem rozliczenie w toku postępowania o podział majątku kwoty stanowiącej równowartość tego lokalu, ponieważ został on zbyty w wyniku czynności nieodpłatnej - darowizny na rzecz syna wnioskodawczyni i uczestnika. Z akt sprawy wynika, że kwota odpowiadająca równowartości lokalu mieszkalnego nr […] przy N. […] wynosiła 114.710 zł i rozliczenia tej kwoty dokonał Sąd w postanowieniu. Taką kwotą powinna się, zatem wyrażać prawidłowo określona wartość przedmiotu zaskarżenia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni, jako że taka jest wartość interesu majątkowego skarżącej objętego skargą. Kwota ta nie przekracza ustawowego progu określonego w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 § 2 KROart. 31 KROart. 45 § 1art. 5 KCart. 232 KPCart. 227 KPCart. 6 KCart. 378 § 1 KPCart. 45 ust. 1art. 78art. 176art. 5191 § 4 pkt 4 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy