V CSK 240/19

WyrokIzba Cywilna2019-11-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kwestionowanie ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd meriti, dotyczących oceny dowodów i „widoczności” służebności, może stanowić podstawę do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ jej uzasadnienie opierało się na kwestionowaniu ustaleń faktycznych sądu meriti dotyczących oceny dowodów i „widoczności” służebności. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie mogą być przedmiotem zarzutów kasacyjnych, a tym bardziej nie mogą przemawiać za oczywistą zasadnością skargi. W sprawie nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od postanowienia sądu okręgowego w sprawie o zasiedzenie służebności. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność, wynikającą z rzekomo błędnej oceny „widoczności” służebności przez sąd meriti. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 240/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy uczestnictwie J. D. o zasiedzenie służebności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt III Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi, mającą właśnie wynikać z oczywiście nieprawidłowej oceny „widoczności” służebności. Jest to jednak kwestionowanie dokonanych przez sąd meriti ustaleń faktycznych. 2 Tymczasem ani ustalenia faktyczne, ani ocena dowodów, nie mogą w ogóle być przedmiotem zarzutów kasacyjnych, zatem tym bardziej nie mogą przemawiać za oczywistą zasadnością skargi. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. as] aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy