V CSK 249/17

Sygn. akt V CSK 249/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M.O. i L.M.O. przeciwko S.M.(O.) i K.M. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, w której jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a w szczególności, odmiennie niż chce tego skarżący, nie wynika to ze sposobu oznaczenia strony pozwanej. Trzeba stwierdzić, że strona pozwana została błędnie oznaczona (wadliwe nazwisko) w wyroku Sądu I instancji 2 oraz Sądu II instancji (obok poprawnego nazwiska niepotrzebnie wskazano błędne). Oznaczenie strony co do nazwiska powinno być bowiem zgodne ze stanem wynikającym z aktów stanu cywilnego. Jednak w toku całego postępowania nie budziło wątpliwości, kim jest strona, a poza tym pozostałe elementy ją oznaczające były prawidłowe. Choć zatem w tym zakresie rzeczywiście zaskarżone orzeczenie było nieprawidłowe, bo nieprecyzyjne, to jednak wadliwość nie była tak oczywista i poważna, aby uzasadniała przyjęcie skargi do rozpoznania. Co do istotnego zagadnienia prawnego powstającego na tle tej sprawy, to, zdaniem skarżącego, dotyczy ono braku uregulowania w prawie polskim możliwości ustalania bądź kwestionowania pokrewieństwa w linii bocznej – w jaki sposób dochodzić, że konkretne osoby nie są rodzeństwem. Jednakże, ponieważ pokrewieństwo w linii bocznej wynika z pokrewieństwa w linii prostej, a poza tym nie może być niezgodności między pokrewieństwem w linii bocznej i w linii prostej, to kwestię tę należy uznać za wystarczająco uregulowaną w polskim prawie. Co więcej, nawet gdyby uznać tego rodzaju zagadnienie prawne za istotne, to jego rozstrzygnięcie nie uzasadniałoby przyjęcia skargi do rozpoznania w tej sprawie, bo nie miałoby wpływu na wyrokowanie w postępowaniu o ochronę dóbr osobistych. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj