V CSK 30/15

WyrokIzba Cywilna2015-07-23

Skład orzekający: Hubert Wrzeszcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. może stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej. Art. 233 § 1 k.p.c. dotyczy oceny dowodów, w związku z czym nie może być samodzielną podstawą skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna oparta wyłącznie na tym zarzucie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach, zaskarżając go w części oddalającej powództwo i orzekającej o kosztach. Skargę oparto wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powodów jako niedopuszczalną i zasądził od powodów na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 30/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa J. C., W. J. i M. A. przeciwko Skarbowi Państwa-Prezydentowi Miasta Częstochowy o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I ACa 48/14, 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od powodów na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 ( trzy tysiące sześćset ) zł kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sąd Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 czerwca 2014 r., którą zaskarżyli wyrok w części oddalającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu za drugą instancję. Skargę oparli tylko na drugiej podstawie kasacyjnej i w ramach tej podstawy podnieśli jedynie zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów. Tymczasem art. 233 § 1 k.p.c. dotyczy niewątpliwie oceny dowodów i z tego powodu - ze względu na przytoczone wyłączenie zarzutów - nie może on stanowić podstawy skargi kasacyjnej. W tej sytuacji skargę kasacyjną powodów, opartą wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., należało odrzucić jako niedopuszczalną (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, i z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.). Tej oceny nie zmieniają przytoczone w skardze kasacyjnej orzeczenia Sądu Najwyższego, zostały ona bowiem wydane w okresie obowiązywania innego stanu prawnego, przed wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), która w miejsce kasacji wprowadziła skargę kasacyjną. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 99 w związku z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 1150 ze zm.). l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 233 § 1 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 3986 § 3 KPCart. 99art. 11 ust. 3§ 1§ 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy