V CSK 514/14

Sygn. akt V CSK 514/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku T. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przy uczestnictwie V. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. oraz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Skarżący wskazał na występowanie dwóch istotnych zagadnień prawnych: pierwsze - wiążące się z potrzebą ustalenia sposobu interpretacji i stosowania art. 3052 § 1 k.c. w odniesieniu do pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia”, drugie zaś - wyrażające wątpliwość, czy użytkownikowi wieczystemu przysługuje, analogicznie jak właścicielowi nieruchomości, roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., II CSK 29/09; z dnia 7 lutego 2014 r., II CSK 414/13 – nie publ.). Kryteria ustalenia odpowiedniej wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu zostały już wypracowane w judykaturze (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 października 2013 r., V CSK 491/12; z dnia 27 lutego 2013 r., IV CSK 440/12; z dnia 20 września 2012 r., IV CSK 56/12 – nie publ.). Odnośnie zaś do drugiego z przedstawionych zagadnień należy 3 wskazać, że dotyczy ono problemu pozostającego poza zakresem zaskarżenia skargą kasacyjną, a zatem pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Z kolei odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć. Pomimo zamieszczenia w skardze obszernego wywodu na poparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawca nie wskazał konkretnych niespójności orzeczniczych w odniesieniu do pojęcia odpowiedniego wynagrodzenia. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]