V CZ 43/10

Sygn. akt V CZ 43/10 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku Stowarzyszenia A.(...) z siedzibą w P. przy uczestnictwie A. J., H. M., A. K., T. L., L. L. i G. Ż. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt VI Ca (…), odrzuca zażalenie; oddala wniosek uczestniczek L. L. i T. L. o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w C. w sprawie o zniesienie współwłasności, na skutek apelacji wnioskodawcy Stowarzyszenia A.(...) z siedzibą w P. i uczestniczek T. L., L. L., G. Ż. od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 8 kwietnia 2009 r., w punkcie 1 odrzucił apelację wnioskodawcy w części dotyczącej zasądzenia od uczestniczek postępowania T. L. i L. L. wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości ponad udział za okres od stycznia 2007 r. do lutego 2009 r., a w pozostałej części apelację wnioskodawcy oddalił. 2 W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wnioskodawca złożył też zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 kwietnia 2009 r. oddalającego jego wniosek o uzupełnienie postanowienia tego Sądu w przedmiocie wynagrodzenia za korzystanie przez uczestniczki postępowania z nieruchomości za wskazany uprzednio okres przez uwzględnienie wniosku i zasądzenie od uczestniczek dodatkowo dochodzonych z tego tytułu kwot lub oddalenie wniosku o ich zasądzenie. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 28 października 2009 r. uzupełnił swoje postanowienie przez oddalenie wniosku o zasądzenie od uczestniczek T. L. i L. L. wynagrodzenia za sporny okres. W ocenie Sądu Okręgowego od tej daty dla tej części roszczenia rozpoczął się bieg terminu do złożenia apelacji. Wnioskodawca nie złożył skutecznie apelacji w tym zakresie, a wcześniejszy zarzut dotyczący tej części roszczenia złożony w apelacji nie może odnieść skutku. Ponieważ Sąd Rejonowy w pierwotnym orzeczeniu nie oddalił w żadnej części roszczenia wnioskodawcy w zakresie korzystania przez uczestniczki z nieruchomości ponad udział, wniesiona apelacja od nieistniejącego orzeczenia podlegała odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawca zaskarżył zawarte w orzeczeniu Sądu Okręgowego postanowienie w przedmiocie odrzucenia jego apelacji w części dotyczącej zasądzenia od uczestniczek postępowania T. L. i L. L. wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 370 k.p.c. i art. 373 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 618 § 1 i 3 i art. 382 k.p.c. - poprzez przyjęcie, że środek odwoławczy został złożony od nieistniejącej części orzeczenia i podlega odrzuceniu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w C. celem rozpoznania apelacji w odrzuconej części, z uwzględnieniem kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie w pierwszej kolejności ocenie podlega dopuszczalność wniesionego zażalenia z uwagi na przesłanki określone w art. 3941 § 2 k.p.c. Wnioskodawca domagał się we wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu Rejonowego zasądzenia od uczestniczek postępowania T. L. dodatkowo kwoty 18.793,45 zł i od L. L. dodatkowo kwoty 7.274,8 zł lub oddalenia jego wniosków o zasądzenie tych kwot. Obecnie w zażaleniu – tak jak uprzednio w apelacji obejmującej szerszy zakres zaskarżenia - skarżący określił wartość przedmiotu sprawy na kwotę 3 254.766 zł., Zaskarżone orzeczenie o częściowym odrzuceniu apelacji odnosi się jednak do rozstrzygnięcia co do kwot opisanych we wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu Rejonowego. Wartość zaskarżenia w odniesieniu do przedmiotu zażalenia jest więc niższa od określającej granicę zaskarżalności kasacyjnej w sprawie o zniesienie współwłasności kwoty 150.000 zł (art. 5191 § 4 pkt 4). Sprawa w zakresie obejmującym roszczenia wnioskodawcy o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości przez uczestniczki, w którym zaskarżył on orzeczenie Sądu Okręgowego odrzucające jego apelację, nie jest sprawą kasacyjną, zatem zgodnie z art. 3941 § 2 wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 373 k.p.c.). Bezprzedmiotowe tym samym staje się rozstrzyganie sporu o zaskarżalność postanowienia uzupełniającego powstałego na tle różnicy stanowisk, jakie w kwestii tej wyraża zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego i zażalenie wnioskodawcy, które nie zostało skutecznie wniesione. Oddalenie wniosku uczestniczek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego uzasadnione jest uznaniem, że nie zachodzą podstawy do odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c.