V CZ 62/17

Sygn. akt V CZ 62/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa M. S. przeciwko Politechnice (…) o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną pozwanej Politechniki (…) od wyroku tegoż Sądu z dnia 22 grudnia 2016 r., wydanego w sprawie z powództwa M.S. o zapłatę. Przyczyną odrzucenia skargi był jej brak konstrukcyjny polegający na niesprecyzowanym wskazaniu zakresu zaskarżenia. Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 maja 2017 r. pozwana zaskarżyła w całości zażaleniem do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 § 1 2 k.p.c., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3984 § 1 k.p.c. - poprzez jego błędną wykładnię, ograniczającą badanie zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną do petitum tej skargi - oraz art. 3986 § 2 k.p.c. poprzez jego zastosowanie i wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący wypełnił hipotezę art. 3984 § 1 pkt 1 poprzez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia właściwym wydziałem sądu, datą wydania, sygnaturą akt, a także wskazując, że wyrok został zaskarżony „w części”. Tym samym uczynił zadość wymaganiom formalnym skargi kasacyjnej, rozumianym w sposób literalny. Jednakże zgodnie z wykładnią celowościową, wielokrotnie dokonywaną przez Sąd Najwyższy, w skardze kasacyjnej należy wskazać zakres zaskarżenia judykatu sądu drugiej instancji w sposób niebudzący wątpliwości. Wprawdzie zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. należy jedynie wskazać, czy orzeczenie zostało zaskarżone w całości, czy w części, a podanie zakresu zaskarżenia jest wymagane dopiero w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jednak elementy skargi kasacyjnej pozostają ze sobą we wzajemnej zależności. Oznacza to, że określenie zakresu zaskarżenia z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. powinno pozostawać w zgodzie z treścią wniosku kasacyjnego z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2016 r., II CZ 115/15, niepubl.). W niniejszej sprawie zakres zaskarżenia został doprecyzowany we wnioskach skargi (uchylenie zaskarżonego wyroku w części i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I i II poprzez oddalenie powództwa także co do kwoty 262 891,72 zł oraz we wniosku ewentualnym: uchylenie zaskarżonego wyroku w części, tj. w zakresie oddalającym apelację pozwanej i orzekającym o kosztach procesu za I i II instancję i w tej części przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania). Tak określony zakres zaskarżenia jest jednoznaczny i nie budzi wątpliwości. Zgodnie zaś z orzecznictwem Sądu Najwyższego oznaczenia zakresu zaskarżenia skargą kasacyjna można dokonać w dowolny sposób - byle tylko nie było wątpliwości, w jakich granicach kwestionuje się zaskarżone orzeczenie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2012 r., I CSK 210/11 3 oraz z dnia 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 - niepubl.). Jednocześnie wskazany zakres zaskarżenia nie pozostaje w sprzeczności z petitum skargi, ponieważ precyzuje zamieszczone tam ogólne pojęcie „w części”. Co więcej, zakres zaskarżenia zdefiniowany we wnioskach kasacyjnych pozostaje całkowicie spójny ze wskazaną kwotowo wartością przedmiotu zaskarżenia, tj. 262 891,72 zł. W razie zaś wątpliwości co do zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną, wynikających z jej sformułowań, za pomocne uznaje się oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2016 r., IV CZ 31/16 oraz z dnia 20 stycznia 2016 r., IV CZ 84/15 - niepubl.). W świetle powyższego ograniczenie się w petitum do stwierdzenia, że orzeczenie zostało zaskarżone skargą kasacyjną w części oraz późniejsze zdefiniowanie tej części we wnioskach kasacyjnych, w pełni spójne ze wskazaną wartością przedmiotu zaskarżenia, należy uznać za dopuszczalne w świetle art. 3984 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. aj