V K 173/64

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Kubec.Sędziowie: W. Ostrowski, F. Szeliński (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: I. Jakubiec.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława K. oskarżonego z art. 269 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla Województwa Warszawskiego w Warszawie z dnia 13 września 1963 r., na podstawie art. 394-396, 400 § 1, 383 pkt 3, 388 § 1 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Wojewódzkiemu dla Województwa Warszawskiego w Warszawie do ponownego rozpoznania.Wyrokiem z dnia 7 maja 1963 r. Sąd Powiatowy w Makowie Mazowieckim skazał Stanisława K. z art. 269 k.k. na 1 rok więzienia i 5.000 zł grzywny za to, że w czasie od 14 lutego 1962 r. do 26 lipca 1962 r. w D., jako prowadzący punkt sprzedaży detalicznej należący do Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w R., działał na szkodę tej spółdzielni przez to, że nie obciążył się rachunkami za pobrane towary, przerabiał daty na fakturach, nie sporządzał terminowo i nie składał na bieżąco do księgowości raportów sklepowych, w wyniku czego spowodował brak towarowo-kasowy w kwocie 9.927,36 zł.Sąd Wojewódzki dla Województwa Warszawskiego wyrokiem zaskarżonym niniejszą rewizją nadzwyczajną uchylił wyrok Sądu I instancji i oskarżonego Stanisława K. uniewinnił.Od wyroku Sądu Wojewódzkiego założył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości, zarzucając obrazę art. 269 k.k., i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Wojewódzkiego oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd: Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Okoliczność, że nie ma związku przyczynowego między działaniem oskarżonego a powstałym niedoborem, nie może mieć decydującego znaczenia, albowiem dla bytu przestępstwa z art. 269 k.k. powstanie efektywnej szkody nie jest niezbędne, gdyż wystarczy samo działanie na szkodę. Nie ulega zaś wątpliwości, że oskarżony, podejmując szereg czynności zmierzających do uniemożliwienia lub przynajmniej opóźnienia wykrycia istniejącego w prowadzonym przez siebie punkcie sprzedaży detalicznej niedoboru, działał na szkodę Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska".Fakt ukrywania przez ajenta prowizyjnego choćby nie zawinionego niedoboru jest działaniem na szkodę mocodawcy, gdyż uniemożliwia mu podjęcie odpowiednich decyzji w sprawach majątkowych.Z tych powodów orzeczono jak w sentencji wyroku.