V K 310/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Dorsz.Sędziowie: A. Bachrach (sprawozdawca), M. Bogusławski.Prokurator: T. Garlicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Edwina K. oskarżonego z art. 215 § 2 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Powiatowego we Wrześni z dnia 11 listopada 1960 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 3, 388 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Powiatowego we Wrześni z dnia 11 listopada 1960 r. w sprawie Edwina K. na niekorzyść oskarżonego zarzuca powyższemu wyrokowi obrazę art. 8 i 320 k.p.k. i wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny: Edwin K. oskarżony został o to, że nieumyślnie sprowadził niebezpieczeństwo katastrofy w komunikacji lądowej w ten sposób, iż prowadząc samochód półciężarowy, wbrew przepisom o ruchu pojazdów mechanicznych na drogach publicznych, zjechał na lewą stronę jezdni, wskutek czego uderzył mijanego rowerzystę Stefana P., powodując u niego obrażenia ciała, oraz uszkodził samochód i rower.Sąd Powiatowy we Wrześni wyrokiem z dnia 11 listopada 1960 r. oskarżonego uniewinnił. Uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że wypadek nastąpił w takim miejscu drogi, na którym oskarżony kierowca nie powinien się był znaleźć bez uzasadnionych powodów (lewa strona w stosunku do kierunku jazdy samochodu).Jakkolwiek względy bezpieczeństwa mogą uzasadniać prawidłowość toru jazdy samochodu na szosie w pewnym oddaleniu od prawego krawężnika i zbliżeniu ku środkowi drogi (ze względu na właściwości nawierzchni, usytuowanie drogi w terenie itp.), to jednak przy mijaniu każdy z użytkowników drogi jadących z przeciwnych kierunków obowiązany jest zjechać tak dalece na prawą stronę, aby mijanie nastąpiło w najbardziej bezpiecznych okolicznościach.Ta zasada ostrożności dotyczy zwłaszcza mijania na moście, która to okoliczność może mieć szczególne znaczenie w sprawie niniejszej ze względu na miejsce wypadku.Ze względu na to, że oskarżony został postawiony w stan oskarżenia pod zarzutem nieostrożnego prowadzenia samochodu, sprawa niniejsza wymaga ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wyżej wskazanych okoliczności. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.