WaC 349/49

PostanowienieIzba Cywilna1950-03-18

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd cywilny powinien zawiesić postępowanie w sprawie o zapłatę odszkodowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od decyzji administracyjnej o wywłaszczeniu nieruchomości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, uznając, że sąd okręgowy naruszył art. 197 k.p.c., nie rozważając obowiązku zawieszenia postępowania. Skoro orzeczenie administracyjne o wywłaszczeniu miało skutek wsteczny od dnia 9 maja 1945 r., sąd cywilny powinien był zbadać, czy wniosek o wywłaszczenie został uwzględniony, a w konsekwencji, czy powódce przysługuje dochodzone roszczenie. Brak takiego rozważenia stanowi pogwałcenie przepisu.
Stan faktyczny
Powódka dochodziła od Skarbu Państwa zapłaty 28.470 zł. Sprawa dotyczyła roszczeń związanych z nieruchomością, która mogła zostać wywłaszczona z mocą wsteczną od dnia 9 maja 1945 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach wydał wyrok, nie rozważając wpływu potencjalnego wywłaszczenia na dochodzone roszczenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Lisiewski.Sędziowie: dr J. Marowski (sprawozdawca), dr A. Wolter.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Leokadii U. przeciwko Skarbowi Państwa o 28.470 zł, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Prokuratorii Generalnej RP na wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 30 kwietnia 1949 r., zaskarżony wyrok uchylił i sprawę Sądowi Okręgowemu w Siedlcach do ponownego rozpoznania odesłał.Uzasadnienie faktyczne(...) Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu na zasadzie art. 437 k.p.c. Według bowiem art. 1 ust. 3 dekretu z dnia 7 kwietnia 1948 r. (Dz. U. R. P. 1948 r. Nr 20 poz. 138) wywłaszczenie ma skutek wsteczny polegający na odjęciu prawa własności z dniem 9 maja 1945 r. Jeżeliby zatem rzeczywiście wniosek został złożony do wojewody (art. 3 dekretu), a następnie został uwzględniony, to prawo własności do spornej nieruchomości byłoby powódce odjęte z dniem 9 maja 1945 r. Nie ma przepisu, który określałby skutki cywilnoprawne odjęcia prawa własności z mocą wsteczną. Wypełniając tę lukę na zasadzie art. 3 Przep. og. pr. cyw., Sąd Najwyższy uważa za odpowiadające przejawionej w treści przepisu woli ustawodawcy i interesom obu stron, aby umowę najmu zawartą przez strony uznać za rozwiązaną z chwilą wywłaszczenia, z mocą wsteczną od daty odjęcia prawa własności wywłaszczonemu (nie przesądzając przy tym kwestii zwrotu świadczeń stron jako w obecnym sporze nieaktualnej) i aby również uznać za wygasłe roszczenia wywłaszczonego z tytułu bezumownego korzystania z jego nieruchomości. Jeżeliby zatem w niniejszej sprawie doszło do wywłaszczenia, powódce nie przysługiwałoby dochodzone przez nią roszczenie.Uzasadnienie prawnePrzepis art. 197 k.p.c. dający sądowi możność zawieszenia postępowania w określonych przypadkach nie oznacza pozostawienia kwestii zawieszenia postępowania do dowolnego uznania sądu, ale nakłada na sąd obowiązek rozważenia sprawy i wydania takiej decyzji, jaką uzasadniają okoliczności. Skoro zatem Sąd Okręgowy, wychodząc z błędnego założenia, że orzeczenie administracyjne nie miałoby znaczenia w sprawie, nie rozważył, czy postępowanie należało zawiesić, to pogwałcił on przepis art. 197 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 KPCart. 1 ust. 3art. 3art. 197 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026.