I DO 65/19

Izba Dyscyplinarna2019-09-30

Skład orzekający: Małgorzata Bednarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie świadka na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania dyscyplinarnego, wniesione w sytuacji, gdy istnieje odwołanie od wyroku w tej samej sprawie, powinno być rozpoznane przez Wydział Pierwszy czy Wydział Drugi Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwy do rozpoznania zażalenia świadka na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania dyscyplinarnego. Zgodnie z art. 626 § 3 zd. 2 k.p.k., mającym zastosowanie w postępowaniu dyscyplinarnym na mocy art. 128 Prawa o ustroju sądów powszechnych, zażalenie w przedmiocie kosztów procesu rozpoznaje sąd odwoławczy łącznie z apelacją. Ponieważ wyłączną kompetencją Wydziału Drugiego Izby Dyscyplinarnej SN są odwołania od orzeczeń sądów dyscyplinarnych pierwszej instancji oraz postanowień i zarządzeń zamykających drogę do wydania wyroku, to właśnie ten wydział jest właściwy do rozpoznania zażalenia świadka, które jest ściśle związane z odwołaniem od wyroku w tej samej sprawie.
Stan faktyczny
Świadek R. K. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym odrzucające jego wniosek o zwrot kosztów utraconego zarobku. W tej samej sprawie wydano wyrok, od którego również wniesiono odwołanie. Prezes Sądu Najwyższego początkowo przekazał zażalenie do rozpoznania Wydziałowi Pierwszemu Izby Dyscyplinarnej, jednak Sąd uznał się za niewłaściwy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uznał się niewłaściwym do rozpoznania zażalenia i przekazał je do rozpoznania Wydziałowi Drugiemu Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I DO 65/19 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie dyscyplinarnej p-ko sędziemu Sądu Rejonowego w A. K. G. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2019 r. zażalenia R. K. na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w (…) z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt ASD (…) w przedmiocie kosztów postępowania Na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 626 § 3 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2019.52 j.t. ze zmianami) postanawia: 1. uznać się niewłaściwym do rozpoznania zażalenia R. K. na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w (…) z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt ASD (…) w przedmiocie kosztów postępowania; 2. przekazać zażalenie wymienione w pkt 1 Sądowi Najwyższemu - Izbie Dyscyplinarnej Wydział II do łącznego rozpoznania z odwołaniem od wyroku z dnia 13 maja 2019 r. r., sygn. akt ASD 1/19, zarejestrowanego pod sygn. akt II DSS 13/19. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 maja 2019 r. r., sygn. akt ASD (…) Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w (…) uznał K. G. – sędziego Sądu Rejonowego w A. za winnego popełnienia czynu określonego w art. 107 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. 2 Na podstawie akt sprawy zarejestrowanej w Wydziale Drugim Izby Dyscyplinarnej, o sygn. II DSS (…) ustalono, że po wydanym w/w wyroku w tej samej sprawie postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt ASD (…) Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w (…) nie uwzględnił wniosku świadka R. K. w przedmiocie zwrotu kosztów utraconego zarobku. Zażalenie na ww. postanowienie złożył świadek R. K.. Zarządzeniem z dnia 23 września 2019 r. Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej przekazał zażalenie świadka na w/w postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w (…) do rozpoznania Wydziałowi Pierwszemu Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 35 § 1 k.p.k. sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. Z treści przepisu art. 626 § 3 zd. 2 k.p.k. wynika, że w razie wniesienia apelacji i zażalenia w przedmiocie kosztów procesu - zażalenie rozpoznaje sąd odwoławczy łącznie z apelacją. Na podstawie art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2019.52 j.t. ze zmianami) powyższa regulacja znajduje zastosowanie również w zakresie złożonego w postępowaniu dyscyplinarnym odwołania. Warto w tym miejscu wskazać, że zarządzeniem z dnia 25 marca 2019 r., nr 12/2019 Prezes Sądu Najwyższego kierujący Pracą Izby Dyscyplinarnej określił właściwość rzeczową Wydziału Pierwszego i Drugiego Izby Dyscyplinarnej. W punkcie 4 w/w zarządzenia wskazał, że Wydział Pierwszy jest właściwy do rozpoznania wszystkich spraw dotyczących środków odwoławczych, innych niż odwołania wymienione w art. 27 § 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie 3 Najwyższym. Zarządzenie w punkcie 4 stanowi również, że Wydział Pierwszy rozpoznaje środki odwoławcze, cyt. „z wyjątkiem spraw wskazanych w ustawach jako wyłączna kompetencja Wydziału Drugiego”. Do wyłącznej natomiast kompetencji Wydziału Drugiego Izby Dyscyplinarnej zgodnie z treścią pkt 5 w/w zarządzenia Prezesa SN i przepisu art. 27 §4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższy należą cyt. „odwołania od orzeczeń sądów dyscyplinarnych pierwszej instancji w sprawach sędziów i prokuratorów oraz postanowień i zarządzeń zamykających drogę do wydania wyroku”. Skoro z treści przepisu art. 626 §3 zd.2 kpk mającego zastosowanie do postępowań dyscyplinarnych zgodnie z brzmieniem art. 128 u.s.p. wynika, że zażalenie na koszty procesu rozpoznaje sąd odwoławczy wraz z odwołaniem a z pkt 5 w/w zarządzenia Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej oraz z przepisu art. 27 §4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wynika, że wyłączną kompetencją do rozpoznawania odwołań w sprawach dyscyplinarnych sędziów jest Wydział Drugi Izby Dyscyplinarnej należy uznać, że właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego złożone przez świadka R. K. w przedmiocie kosztów procesu jest Wydział Drugi Izby Dyscyplinarnej, gdyż w tym konkretnym przypadku realizuje się zasada, o której mowa w przepisie pktu 4 Zarządzenia z dnia 25 marca 2019 r., nr 12/2019 Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej Prezesa Sądu Najwyższego, a mianowicie zasada określona jako cyt. „z wyjątkiem spraw wskazanych w ustawach jako wyłączna kompetencja Wydziału Drugiego”. Na marginesie należy wskazać, że termin rozpoznania sprawy, o sygn. II DSS 13/19 nie został jeszcze wyznaczony. Wobec powyższego, Sąd postanowił jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 35 § 1 KPKart. 626 § 3art. 128art. 107 §1art. 35 § 1 KPKart. 626 § 3art. 27 § 4art. 27 §4art. 626 §3§ 1§ 3§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy