I DSK 17/21

Sygn. akt I DSK 17/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Zubert (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Wygoda Katarzyna Monika Borkowska (ławnik Sądu Najwyższego) w sprawie prokuratora K. W. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2022 roku w przedmiocie właściwości oraz przekazania sprawy sądowi właściwemu, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze (Dz.U.2021.66 t.j.) oraz art. 122 pkt 13 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2021.1904 t.j.) postanowił: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę dyscyplinarną prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. - K. W. do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Prokuratorze Generalnym. UZASADNIENIE W dniu 14 września 2011 roku do Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wpłynął wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratury Apelacyjnej w […] z dnia 12 września 2011 roku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w W. - K. W. – obwinionemu o popełnienie przewinień dyscyplinarnych noszących znamiona uchybienia godności urzędu polegających na tym, że: 1. w okresie od 15 stycznia 2003 roku do 14 października 2003 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu 2 z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję publiczną prokuratora Prokuratury Rejonowej w W., przyjął od A. W. i K. T. korzyść majątkową w łącznej kwocie co najmniej 50.000 zł w związku z prowadzeniem postępowania przygotowawczego o sygn. 1 Ds. […] Prokuratury Rejonowej w W. w sprawie sfałszowania w nieustalonym miejscu i czasie dokumentów w celu wyłudzenia wykupu weksla na kwotę 12.000.000 dolarów USA na szkodę C. […] Spółka z o.o., to jest o czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., jak również wydaniem postanowienia o jego umorzeniu – to jest o przewinienie dyscyplinarne z art. 66 ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 2. w okresie od 5 grudnia 2003 roku do 1 grudnia 2006 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pełniąc funkcję publiczną prokuratora Prokuratury Rejonowej w W., a następnie prokuratora Prokuratury Okręgowej w W., przyjął od K. T. korzyść majątkową w postaci nieodpłatnego użyczenia samochodu osobowego marki V. […] nr rej. […] wartości co najmniej 30.000 zł oraz w postaci zapłaty przez K. T. w dniach 15 stycznia 2004 roku i 15 kwietnia 2004 roku łącznej kwoty 30.000 zł na rzecz właściciela pojazdu A. C., tytułem części ceny tego pojazdu, nabytego następnie w dniu 1 grudnia 2006 roku przez K. W. z potrąceniem tej kwoty, w związku z pełnieniem w/wym funkcji publicznych oraz w zamian za udzielanie K. T. informacji o prowadzonych lub nadzorowanych postępowaniach karnych i rad, co do metod skutecznego utrudniania postępowań karnych prowadzonych przeciwko osobom zlecającym wymienionemu bezprawne działania – to jest o przewinienie dyscyplinarne z art. 66 ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 228 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 3. w okresie od 7 lutego 2004 roku do 15 lutego 2004 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, funkcję publiczną prokuratora Prokuratury Rejonowej w W., przyjął od K. T. korzyść majątkową w łącznej kwocie 16.000 zł w związku z wykonywaniem czynności służbowych w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym 3 pod sygn. 2 Ds. […] Prokuratury Rejonowej w W. przeciwko Ł. K. podejrzanemu o czyn z art. 177 § 2 k.k. i inne, jak również w zamian za pomoc w utrudnianiu powyższego postępowania poprzez udzielanie rad, co do sposobu uniemożliwienia tymczasowego aresztowania w/w oraz podjęcie się wpłynięcia na decyzję Prokuratora Rejonowego w W. w przedmiocie stosowania wobec Ł. K. środka zapobiegawczego, a po skierowaniu do sądu wniosku o zastosowanie wobec wymienionego tymczasowego aresztowania w zamian za wyrażenie funkcjonariuszom Policji wykonującym czynności z zatrzymanym Ł. K. zgody na dopuszczenie do swobodnego bezpośredniego kontaktu z nim M. L. i V. M. w celu podania mu atropiny i nieustalonych środków nasennych – to jest o przewinienie dyscyplinarne z art. 66 ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 228 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Postanowieniem z dnia 28 września 2011 roku, sygn. PG VII SD […], Sąd Dyscyplinarny dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w W. - K. W., obwinionemu o popełnienie wskazanych wyżej przewinień dyscyplinarnych. W dniu 30 listopada 2012 roku Prokurator Apelacyjny w […] skierował do Sądu Rejonowego w P. akt oskarżenia w sprawie o sygn. Ap V Ds. […], między innymi przeciwko K. W. o przestępstwa: z art. z art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 228 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 228 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., odpowiadające czynom opisanym we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Sprawa ta została następnie przekazana do Sądu Okręgowego w W., gdzie zawisła pod sygnaturą XVIII K […]. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 roku, sygn. PG VII SD […], Sąd Dyscyplinarny dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym zawiesił postępowanie dyscyplinarne przeciwko prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w W. - K. W.. 4 Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 roku, sygn. XVIII […], Sąd Okręgowy w W. w szczególności uznał K. W. winnym zarzucanych mu przestępstw. Wyrokiem z dnia 6 marca 2017 roku, sygn. II AKa […], Sąd Apelacyjny w […], po rozpoznaniu między innymi apelacji obrońcy oskarżonego K. W., w szczególności zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 czerwca 2015 roku w ten sposób, że uniewinnił oskarżonego K. W. od popełnienia zarzucanych mu czynów, a kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. Wyrokiem z dnia 24 maja 2018 roku, sygn. II KK 388/17, po rozpoznaniu między innymi kasacji prokuratora, Sąd Najwyższy w szczególności uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w […] w części zmieniającej i uniewinniającej oskarżonego K. W. od popełnienia czynu z art. 228 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (punkt XXVIII aktu oskarżenia) i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania, a w pozostałym zakresie w odniesieniu do oskarżonego K. W. kasację prokuratora oddalił jako oczywiście bezzasadną. Wyrokiem z dnia 22 września 2020 roku, sygn. II AKa [...], Sąd Apelacyjny w […] w szczególności uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 czerwca 2015 roku, sygn. XVIII K […] wobec oskarżonego K. W., co do czynu określonego w punkcie XXVIII aktu oskarżenia i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2021 roku, sygn. PG VII SD […], Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne przeciwko prokuratorowi K. W.. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2021 roku, sygn. PK I SD […], Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wbrew stanowisku, które znalazło odzwierciedlenie w postanowieniu Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z 1 lipca 2021 roku, Sąd 5 Najwyższy nie jest sądem właściwym do rozpoznania w pierwszej instancji sprawy dyscyplinarnej przeciwko prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w W. - K. W. – obwinionemu o popełnienie przewinień dyscyplinarnych z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze, wyczerpujących jednocześnie znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego. Powołane postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym nie uwzględnia bowiem treści przepisu art. 122 pkt 13 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym, która wprowadziła szereg zmian do ustawy Prawo o prokuraturze, odnoszących się zwłaszcza do postępowań dyscyplinarnych. Zgodnie z tym przepisem, do postępowań dyscyplinarnych prowadzonych na podstawie ustawy Prawo o prokuraturze, stosuje się przepisy dotychczasowe do zakończenia postępowania wyjaśniającego lub postępowania w instancji, w której się toczy. Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie dokonał już wykładni powołanego przepisu art. 122 w odniesieniu do postępowań dyscyplinarnych sędziów i prokuratorów, co znalazło wyraz w postanowieniach z 7 maja 2019 r., I DSK 3/19 (Lex nr 2679005) oraz z 12 sierpnia 2021 roku, I DSK 13/21 (Lex nr 3230398). Podzielając ocenę wyrażoną w powołanych judykatach, podkreślić należy w szczególności, że: „użyty w art. 122 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. zwrot „w postępowaniach prowadzonych na podstawie (…)” oznacza zawisłość sprawy przed organem właściwym do jej rozpoznania w danej instancji według dotychczasowych przepisów, a Ustawodawca (…) w przepisie wyżej przywołanego artykułu zastosował regułę petryfikacji właściwości sądu dyscyplinarnego, co powoduje, że sąd właściwy rzeczowo do rozpoznania sprawy, według przepisów obowiązujących przed zmianą stanu prawnego, zachowuje swą właściwość do zakończenia sprawy w danej instancji, zaś odnoszący się do postępowania w danej instancji zwrot „toczy się” nie dotyczy właściwości sądu, lecz całości czynności procesowych, jak i czynności w zakresie wewnętrznego toku urzędowania sądu, koniecznych do rozpoznania sprawy w danej instancji, niezależnie od tego czy doszło już w niej do rozpoczęcia rozprawy głównej” (powołane postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2019 r., I DSK 3/19). 6 Jak wskazano wyżej, sprawa dyscyplinarna prokuratora K. W. wpłynęła do Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym w dniu 14 września 2011 roku, a w dniu 28 września 2011 roku sąd ten wszczął postępowanie dyscyplinarne. Oznacza to - przy uwzględnieniu treści powołanego przepisu art. 122 pkt 13 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku o Sądzie Najwyższym oraz przytoczonej wykładni tego przepisu – że Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym jest sądem właściwym do rozpoznania tej sprawy w pierwszej instancji, niezależnie od zmian ustawowych, wprowadzonych w szczególności w art. 145 ustawy Prawo o prokuraturze. Oceny tej nie zmienia fakt zawieszenia w roku 2015, a następnie podjęcia w roku 2020 postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi K. W. przez Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym, albowiem zawieszenie postępowania dyscyplinarnego nie oznacza zakończenia postępowania w danej instancji (zob. uwagi zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 7 maja 2019 r., I DSK 3/19). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Prokuratorze Generalnym.