I DSK 7/19
Izba Dyscyplinarna2019-07-16
Skład orzekający: Jacek Wygoda, Adam Roch
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej za przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k., czy też sprawa ta powinna zostać przekazana Sądowi Dyscyplinarnemu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową do rozpoznania wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej. Stwierdzono, że wniosek ten, mimo że dotyczy czynów wyczerpujących znamiona przestępstw, powinien być rozpatrywany przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym, zgodnie z właściwością określoną w przepisach Prawa o ustroju sądów powszechnych.Stan faktyczny
Wnioskodawca W. G. złożył wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w P. za przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k. Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy uznał, że błędnie zinterpretowano wniosek jako postępowanie dyscyplinarne, a nie jako żądanie uchylenia immunitetu sędziowskiego w celu pociągnięcia do odpowiedzialności karnej.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...].Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I DSK 7/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Wygoda (przewodniczący) SSN Adam Roch (sprawozdawca) Ławnik SN Anna Lichy po rozpoznaniu sprawy z wniosku W. G. z dnia 21 stycznia 2019 roku, o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w P. - M. K.-Ś. i R. N., za przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k., działając na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 oraz art. 80 § 1 i art. 110 § 2 i 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych postanowił: stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w […]. UZASADNIENIE W dniu 1 marca 2019 roku, w sprawie o sygn. akt ASD […], Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […] stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał Sądowi Najwyższemu sprawę z wniosku W. G. z dnia 21 stycznia 2019 roku uznając, zgodnie z tytułem (częścią wstępną) pisma, że domaga się on wszczęcia wobec sędziów Sądu Rejonowego w P. - M. K.-Ś. i R. N. postępowania dyscyplinarnego, za przewinienie dyscyplinarne wyczerpujące jednocześnie znamiona przestępstw z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k.
2 Stanowisko to było jednak błędne, sąd dyscyplinarny pominął bowiem zupełnie treść pisma, w którym wnioskodawca wprost wskazał, iż w istocie żąda on wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionych sędziów, za opisane przestępstwa, prawidłowo jako podstawę prawną swojego pisma wskazując art. 80 § 1 p.o.u.s.p. Czynem zabronionym, odnośnie do którego W. G. domaga się uchylenia immunitetu ma być złożenie przez sędziów M. K.-Ś. i R. N. oświadczeń o okolicznościach świadczących o istnieniu okoliczności wskazujących na konieczność ich wyłączenia od rozpoznania sprawy, rozstrzygniętych postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 grudnia 2018 roku, sygn. akt II Kp […]. Na potwierdzenie faktu, iż pismo wnioskodawcy stanowi w istocie wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej świadczy także pozycja pierwsza załączników, w świetle której należy przyjąć, że wniosek o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności dyscyplinarnej złożony został przez W.G. odrębnie, w dniu 3 stycznia 2019 roku. Po ponownym wpłynięciu niniejszej sprawy do właściwego sądu dyscyplinarnego, jego prezes w pierwszym rzędzie obowiązany będzie do oceny warunków formalnych wniosku, wynikających z art. 80 § 2a p.o.u.s.p., niezależnie od możliwego braku po stronie wnioskodawcy uprawnień, o których mowa w art. 55 § 1 k.p.k. aw
Powiązane orzeczenia
- SNO 54/12 2013-01-31Czy sąd dyscyplinarny prawidłowo ocenił przesłanki nieumyślności popełnienia przestępstwa przez sędziego, w szczególności w kontekście art. 9 § 2 k.k. i art. 231 § 3 k.k., odmawiając zezwolenia na pociągnięcie go do odpo…
- SNO 78/06 2007-02-14Czy Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny, odmawiając zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, prawidłowo ocenił, czy zachowanie sędziego wypełnia znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., biorąc po…
- SNO 19/13 2013-08-30Czy zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za nieumyślne niedopełnienie obowiązków lub przekroczenie uprawnień, które spowodowało istotną szkodę, powinno być ograniczone do przypadków wyjątkowych…
- I ZIZ 1/23 2024-06-17Czy zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego odmawiające przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej z powodu oczywistej bezzasadności jest prawidłowe?
- SNO 12/15 2015-04-13Czy istnieją dostatecznie uzasadnione podejrzenia popełnienia przez sędziego przestępstwa z art. 177 § 1 k.k., uzasadniające wyrażenie zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej?
Powołane przepisy
art. 231 § 1 KKart. 270 § 1 KKart. 239 § 1 KKart. 258 § 1 KKart. 35 § 1 KPKart. 128art. 80 § 1art. 110 § 2art. 80 § 2art. 55 § 1 KPK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy