art. 239 § 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Typ czynu zabronionego: utrudnianie lub udaremnianie postępowania karnego sprawcy przestępstwa, w tym ukrywanie sprawcy, tworzenie fałszywych dowodów, zacieranie śladów lub odbywanie kary w czyimś imieniu. Przewiduje odpowiedzialność karną z możliwością złagodzenia kary w przypadku pomocy osobie najbliższej.

Treść przepisu

Art. 239. § 1. Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne, pomagając sprawcy przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego uniknąć odpowiedzialności karnej, w szczególności kto sprawcę ukrywa, tworzy fałszywe dowody, zaciera ślady przestępstwa, w tym i przestępstwa skarbowego, albo odbywa za skazanego karę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 2. Nie podlega karze sprawca, który ukrywa osobę najbliższą. § 3. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia, jeżeli sprawca udzielił pomocy osobie najbliższej albo działał z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 570 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy