II DSI 27/18

Izba Dyscyplinarna2018-12-13

Skład orzekający: Adam Tomczyński, Adam Roch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie przez obwinionego odwołania od orzeczenia sądu dyscyplinarnego, złożone przez jego obrońcę, powinno zostać pozostawione bez rozpoznania, jeśli nie zachodzą negatywne przesłanki określone w przepisach proceduralnych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił odwołanie obrońcy bez rozpoznania, uznając, że cofnięcie środka odwoławczego przez obwinionego było skuteczne. Analiza sprawy wykazała, iż nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, a także nie stwierdzono wystąpienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 kpk ani rażącej niesprawiedliwości orzeczenia sądu pierwszej instancji z art. 440 kpk.
Stan faktyczny
Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym uznał prokuratora M. P. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył mu karę nagany. Obrońca obwinionego wniósł odwołanie od tego orzeczenia. Następnie obrońca cofnął złożone odwołanie, załączając oświadczenie obwinionego o chęci cofnięcia odwołania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił odwołanie obrońcy bez rozpoznania i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania dyscyplinarnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II DSI 27/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński (przewodniczący) SSN Adam Roch (sprawozdawca) ławnik Bogusław Cieśla Protokolant Marta Brzezińska w sprawie prokuratora M. P. obwinionego o czyn z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy w przedmiocie cofnięcia przez obwinionego odwołania złożonego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. akt PK I SD […] na podst. art. 431 kpk i art. 432 kpk w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy Prawo o prokuraturze i art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze postanowił: 1. pozostawić odwołanie obrońcy M. P. bez rozpoznania; 2. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym orzeczeniem z dnia 29 maja 2018 roku, sygn. PK I SD […] uznał prokuratora M. P. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 roku o prokuraturze w zw. z art. 4 § 1 kk w zw. z art. 171 pkt. 1 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze i wymierzył mu karę dyscyplinarną nagany. Od tego orzeczenia odwołanie wniósł obrońca obwinionego – złożone w terminie, przez osobę uprawnioną. W środku odwoławczym sformułowano zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary dyscyplinarnej. Pismem z dnia 11 lipca 2018 roku obrońca cofnął złożone odwołanie, załączając doń pisemne oświadczenie obwinionego, z którego treści wynika chęć cofnięcia złożonego odwołania od zaskarżonego orzeczenia sądu dyscyplinarnego. Obwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym może cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy, chyba że wniósł go rzecznik dyscyplinarny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 kpk, przy czym cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 kpk lub art. 440 kpk. Dokonana analiza rozpoznawanej sprawy pozwoliła na ustalenie, iż cofnięcie wniosku było możliwe, albowiem nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, a nadto nie stwierdzono wystąpienia którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 kpk lub rażącej niesprawiedliwości orzeczenia sądu a quo, o której mowa w art. 440 kpk. Powyższe nakazało pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeczono po myśli art. 166 ustawy Prawo o prokuraturze. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 66 ust. 1art. 4 § 1 kkart. 171 pkt. 1art. 431 kpkart. 432 kpkart. 166art. 79 kpkart. 439 kpkart. 440 kpk.§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy