II DSS 1/18

Sygn. akt II DSS 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Roch Ławnik Zofia Rynkiewicz Protokolant Marta Brzezińska w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w B. Z. P. oraz sędzi Sądu Rejonowego w B. J. J. obwinionych o czyn z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r., sprawy w przedmiocie cofnięcia przez obwinionych odwołań złożonych od orzeczenia Sądu Apelacyjnego - Sądu Dyscyplinarnego […] z dnia 12 stycznia 2018r., sygn. akt ASD […], na podstawie art. 431 kpk i art. 432 kpk w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych i art. 133 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. 1. pozostawia odwołanie sędziego Sądu Rejonowego w B. - Z. P. oraz odwołanie sędzi Sądu Rejonowego w B. - J. J. bez rozpoznania, 2. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny- Sąd Dyscyplinarny […] wyrokiem z dnia 12 stycznia 2018r., sygn. ASD […] uznał Sędzię Sądu Rejonowego w B. - J. J. oraz 2 Sędziego Sądu Rejonowego w B. - Z. P. winnych popełnienia przewinienia służbowego określonego w art. 107 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych z dnia 27 lipca 2001r. i wymierzył im karę dyscyplinarną nagany. Od tego wyroku odwołanie wniósł obrońca obwinionych – złożone w terminie, przez osobę uprawnioną. W środku odwoławczym sformułowano zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność orzeczonych kar dyscyplinarnych. W piśmie z dnia 20 listopada 2018 roku obwinieni załączyli oświadczenia o cofnięciu odwołania z dnia 14 lutego 2018r. Obwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym może cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy, chyba że wniósł go rzecznik dyscyplinarny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 kpk, przy czym cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 kpk lub art. 440 kpk. Dokonana analiza rozpoznawanej sprawy pozwoliła na ustalenie, iż cofnięcie wniosku było możliwe, albowiem nie zachodziły negatywne przesłanki określone w art. 431 kpk, a nadto nie stwierdzono wystąpienia którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych w art. 439 kpk lub rażącej niesprawiedliwości orzeczenia sądu a quo, o której mowa w art. 440 kpk. Uznając, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności określone w tych przepisach należało zatem pozostawić środek odwoławczy bez rozpoznania. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeczono po myśli art. 133 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.