SNO 38/15

Izba Dyscyplinarna2015-06-29

Skład orzekający: Józef Szewczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego, złożony przez osobę niebędącą uprawnionym oskarżycielem, może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej. Rozstrzygnięcie to opiera się na braku skargi uprawnionego oskarżyciela, gdyż wnioskodawca nie był legitymowany do złożenia wniosku o zezwolenie na ściganie za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego. Uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do prokuratury w przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny umorzył postępowanie wywołane wnioskiem M.B. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Ł.S. za popełnienie szeregu przestępstw. Umorzenie nastąpiło z powodu braku skargi uprawnionego oskarżyciela, gdyż wnioskodawca złożył wniosek o zezwolenie na ściganie za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego, nie będąc do tego uprawnionym. M.B. złożył zażalenie na postanowienie o umorzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt SNO 38/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) Sędziowie SN: Bogusław Cudowski Mirosława Wysocka Protokolant : Katarzyna Wojnicka w sprawie Ł.S. sędziego sądu Rejonowego w K.; po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. zażalenia wniesionego przez oskarżyciela prywatnego M.B., na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w (…) z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt ASDo (…), o umorzeniu postępowania w sprawie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w K. Ł.S., p o s t n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt ASDo (…)), Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w (…) umorzył postępowanie wywołane wnioskiem pełnomocnika M. B., o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w K. Ł.S. za popełnienie przestępstw z art. 157 § 1 k.k., art. 207 § 1 k.k., art. 231 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. oraz art. 271 § 1 k.k., w związku z wydaniem postanowienia utrzymującego w mocy 2 postanowienie Prokuratora Rejonowego w K. o odmowie wszczęcia postępowania karnego w sprawie o sygn. 1 Ds. (…); sygn. akt XIV kp (…) Sądu Rejonowego w K. Jak wynika z uzasadnienia orzeczenia postępowanie zostało umorzone z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela, gdyż wnioskodawca M. B. błędnie tytułując się oskarżycielem prywatnym złożył wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył M. B., który nie precyzując zarzutu odwoławczego wywiódł, że sędziowie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w (…) „tworząc zorganizowaną grupę przestępczą dopuścili się rażącej obrazy szeregu aktów prawnych”. Skarżący wniósł o uchylenie wydanego bezprawnie postanowienia i skierowanie sprawy do prokuratury celem wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w (…) trafnie umorzył postepowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Ł. S., wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela (art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p.). M.B. nie jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego. Stosownie do treści art. 13 k.p.k. uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie należy do oskarżyciela, w omawianym przypadku prokuratura. Podsumowując, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 157 § 1 KKart. 207 § 1 KKart. 231 § 1 KKart. 239 § 1 KKart. 258 § 1 KKart. 271 § 1 KKart. 17 § 1 pkt 9 KPKart. 128art. 13 KPK§ 1§ 1 pkt 9

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy