I K 135/51

SentencjaSąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Gen. Prokuratury na rozprawie rewizyjnej dnia 28 czerwca 1951 r. w sprawie R. J. vel R. osk. z art. 134 k.k. po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej Gen. Prokuratora R. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku Nr IIER. 227/50 z dnia 18 sierpnia 1950 roku na podstawie art. 394, 396, 400, 384 p. 2, 439 k.p.k. oraz art. 9, 10, 18 dekr. o c.s.k., zmienia zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary w ten sposób, że uchyla warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu J. R., zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania karnego oraz opłaty sądowe za wszystkie instancje w kwocie 66 złotych.Uzasadnienie faktyczneSąd Okręgowy w Ełku wyrokiem z 8 lutego 1950 r. uznał oskarżonego J. R. za winnego występku z art. 134 k.k. popełnionego w ten sposób, że dnia 28 września 1949 roku w Grajewie wręczył funkcjonariuszowi M. O. A. J. kwotę 1.000 zł, aby go skłonić do naruszenia obowiązku służbowego mianowicie do zaniechania spowodowania protokółu i za to skazał go z tego przepisu na sześć miesięcy więzienia i 1.000 zł grzywny.Na skutek rewizji oskarżonego Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 18 sierpnia 1950 r. zmienił ten wyrok w części dotyczącej kary w ten sposób, że wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu na przeciąg lat 5 zawiesił. Powyższy prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył rewizją nadzwyczajną Prokurator Generalny, oparta jest na przepisie artyk. 371 p.a.-D k.p.k. i zarzuca:a) obrazę art. 320 k.p.k. przez nierozważenie ujawnionych na przewodzie sądowym okoliczności, że oskarżony ukończył 5 klas szkoły powszechnej i ma już 30 lat życia, co spowodowało iż Sąd doszedł do błędnego wniosku, że oskarżony to człowiek mało wyrobiony życiowo,b) obrazę art. 61 k.k. polegającą na warunkowym zawieszeniu oskarżonemu kary pozbawienia wolności mimo braku ku temu warunków przewidzianych w § 2 tego przepisu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Zarzuty rewizji są uzasadnione.Żadna z przesłanek, którymi kierował się Sąd Apelacyjny zawieszając Oskarżonemu wykonanie kary nie uzasadniała takiego zawieszenia w świetle miarodajnego tu przepisu art. 61 par. 2 k. k. Zarówno bowiem poprzednia niekaralność oskarżonego jak i stan jego nietrzeźwości nie dają żadnej rękojmi, że w przyszłości, mimo niewykonania kary, nowego przestępstwa nie popełni. Wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, Sąd Apelacyjny nie uwzględnił, iż takie zawieszenie czyni tę karę niewspółmiernie niską w stosunku do stopnia niebezpieczeństwa społecznego przypisanego oskarżonemu czynu.Przekupstwa bowiem urzędników, jako zmierzające do zdeprawowania aparatu państwowego i poderwania zaufania obywateli do funkcjonariuszów służby publicznej są w obecnych warunkach specjalnie niebezpieczne społecznie.Z powyższych względów wobec braku warunków do zastosowania względem oskarżonego przepisu art. 61 k.k. Sąd Najwyższy zgodnie z wnioskiem rewizji nadzwyczajnej zaskarżony wyrok zmienił i orzekł jak w sentencji.