I K 462/52

WyrokIzba Karna1952-11-11

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pominięcie przez sąd rozważenia obrony oskarżonego, w tym jego wyjaśnień, stanowi obrazę przepisów postępowania karnego, która może skutkować uchyleniem wyroku?

Ratio decidendi

Wyjaśnienia oskarżonego stanowią materiał dowodowy i powinny być rozważane przez sąd, niezależnie od tego, czy oskarżony przyznaje się do winy, czy też przedstawia konkretne okoliczności na swoją obronę. Pominięcie obrony oskarżonego w wyroku stanowi uchybienie przepisom art. 320 i 339 § 1 k.p.k. i może skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku, jeśli miało wpływ na jego treść.

Stan faktyczny

Oskarżony w rewizji zarzucił zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów postępowania karnego przez pominięcie i nierozważenie jego obrony. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie rozważył obrony oskarżonego i przyjął wbrew protokołowi, że oskarżony przyznał się do winy.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Haber (sprawozdawca). Sędziowie: J. Dorsz. S. Kalinowski. Prokurator: T. Czaplicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka P. osk. z art. 24 m.k.k., po rozpoznaniu założonej przez oskarżonego rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 1952 r., na podstawie art. 379, 383 pkt 3, art. 388 § 1 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneRewizja oskarżonego zarzuca, między innymi, zaskarżonemu wyrokowi obrazę art. 320, 339 § 1 k.p.k. przez pominiecie i nierozważenie obrony oskarżonego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, miedzy innymi, następujący pogląd prawny:Wyjaśnienia oskarżonego stanowią materiał dowodowy i powinny być przez sąd rozważane nie tylko wtedy, gdy oskarżony przyznał się do winy (art. 296 k.p.k.), lecz także wówczas, gdy oskarżony do winy się nie przyznaje i przedstawia konkretne okoliczności na swoją obronę.Pominięcie milczeniem w wyroku obrony oskarżonego stanowi uchybienie przepisom art. 320, 339 § 1 k.p.k.Sąd w zaskarżonym wyroku nie rozważył obrony oskarżonego i przyjął wbrew treści protokołu rozprawy, że oskarżony przyznał się do winy. Uchybienie powyższe, jako mogące mieć wpływ na treść wyroku, skutkować musi jego uchyleniem.

Powiązane orzeczenia

V K 610/61 1961-12-14Czy sąd rewizyjny, uniewinniając oskarżonego, może pominąć zeznania świadków przesłuchanych na rozprawie głównej, które mogłyby wpłynąć na ocenę winy lub niewinności?
I KS 17/21 2022-02-25Czy naruszenie prawa oskarżonego do obrony, polegające na pozbawieniu go możliwości korzystania z pomocy obrońcy w toku rozprawy głównej, w tym w dniu zamknięcia przewodu sądowego, uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwsz…
II K 920/51 1952-01-21Czy odmowa umożliwienia oskarżonemu przejrzenia akt sprawy przed rozprawą, mimo jego wniosków, stanowi istotne uchybienie procesowe, które może skutkować uchyleniem wyroku?
III K 1501/54 1955-04-05Czy sąd karny może oprzeć ustalenia faktyczne na wyjaśnieniach oskarżonego, które zostały odwołane na rozprawie i zawierają sprzeczności, bez obiektywnego potwierdzenia w materiale dowodowym?
IV KKN 553/98 2001-04-03Czy sąd odwoławczy, aprobując sposób rozumowania sądu pierwszej instancji, który przyjął za prawdziwe wyjaśnienia oskarżonego korzystniejsze dla niego, mimo istnienia sprzecznych wersji tych wyjaśnień, dopuścił się rażąc…

Powołane przepisy

art. 24art. 379art. 388 § 1 KPKart. 320art. 296 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.