I KK 10/18

Sygn. akt I KK 10/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2019 r., sprawy lekarza T.S. obwinionego z art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2015 r., poz. 464) w zw. z art. 8 Kodeksu Etyki Lekarskiej wniosku pełnomocnika pokrzywdzonej A. M., o zasądzenie zwrotu uzasadnionych wydatków pokrzywdzonej, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 89 ust. 4 i art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich w zw. z art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. i art. 626 § 2 k.p.k. zasądzić od T. S. na rzecz pokrzywdzonej A. M. kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią wydatków na rzecz pełnomocnika za jej reprezentowanie na rozprawie kasacyjnej przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019 r., wydanym w sprawie I KK 10/18, Sąd Najwyższy oddalił kasację wniesioną przez obrońcę obwinionego lekarza T. S. jako oczywiście bezzasadną - od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt NSL Rep. […] utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego w […]. z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt […] 2 i obciążył T. S. kosztami postępowania kasacyjnego. W dniu 21 stycznia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek pełnomocnika pokrzywdzonej A. M. o zasądzenie zwrotu uzasadnionych wydatków pokrzywdzonej i zasądzenie od T. S. na rzecz pokrzywdzonej zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. W związku z przywołanym wnioskiem Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie ulega wątpliwości, że pokrzywdzona wystąpiła na rozprawie kasacyjnej przed Sądem Najwyższym w dniu 15 stycznia 2019 r. z pełnomocnikiem adw. A. R.. Z tytułu ustanowienia tego pełnomocnika poniosła więc uzasadnione wydatki (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.). Wobec wspomnianego obciążenia T. S. kosztami postępowania kasacyjnego to on – z mocy przywołanych na wstępie przepisów – powinien zwrócić je pokrzywdzonej. Z uwagi na to, że wysokość tych wydatków nie została przez pełnomocnika wskazana (wnosiła o ich zasądzenie według norm prawem przypisanych) zostały one ustalone stosownie do treści § 11 ust. 2 pkt 6 w zw. z ust.7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800), które to regulacje wysokość minimalnej stawki za reprezentowanie pokrzywdzonego przed Sądem Najwyższym określają na kwotę 1200 zł. Z tych to względów postanowiono jak wyżej.