I KK 116/20

WyrokIzba Karna2020-09-09

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska, Małgorzata Wąsek-Wiaderek, Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osoby represjonowanej za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wydane po prawomocnym zakończeniu postępowania w tym samym przedmiocie wobec tej samej osoby, stanowi rażące naruszenie prawa będące bezwzględną przyczyną odwoławczą?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie Sądu Okręgowego o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec T. H. zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiącym bezwzględną przyczynę odwoławczą. Nastąpiło to, ponieważ tożsame postępowanie zostało już wcześniej prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 28 czerwca 1995 r. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie.
Stan faktyczny
Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych wniósł kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w G., które uznało za nieważne wyrok Wojskowego Sądu Rejonowego z 1950 r. i postanowienie Najwyższego Sądu Wojskowego z 1951 r. w części dotyczącej T. H. Skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa, wskazując, że postępowanie w tym przedmiocie zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w G. z 1995 r. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację na posiedzeniu i uznał ją za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w G. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie w sprawie. Wydatkami postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I KK 116/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 września 2020 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie T. H. o unieważnienie orzeczenia, kasacji wniesionej przez Zastępcę Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych, od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt XI Ko (…) postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w G. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa UZASADNIENIE Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych wniósł do Sądu Najwyższego kasację na korzyść T. H. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt XI Ko (…), którym uznano za nieważne: wyrok byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 października 1950 r. w sprawie Sr (…) w części dotyczącej T. H. oraz 2 zmieniające ten wyrok postanowienie byłego Najwyższego Sądu Wojskowego w W. z dnia 23 lutego 1951 r. sygn. akt Sn. Odw. S (…) Skarżący zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: „rażące naruszenie prawa t.j. art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą, polegającą na wydaniu w dniu 5 września 2018 r. przez Sąd Okręgowy w G. postanowienia w sprawie XI Ko (…), które zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tych samych czynów tej samej osoby zostało wcześniej prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 28 czerwca 1995 r. sygn. akt IV Ko (…) - Un, uznającym za nieważne: wyrok byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 października 1950 r. w sprawie Sr (…) oraz zmieniającego ten wyrok postanowienie byłego Najwyższego Sądu Wojskowego w W. z dnia 23 lutego 1951 r. sygn. akt Sn. Odw.S (…), wydanymi wobec T. H. ”. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt XI Ko (…)-Un i umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych, jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić należy się z argumentami skarżącego, obszernie i szczegółowo wskazanymi w uzasadnieniu, że postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt XI Ko (…)-Un zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiącym bezwzględną przyczyną odwoławczą. Jak wynika bowiem z akt 3 sprawy, tożsame postępowanie toczyło się już wcześniej i zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 28 czerwca 1995 r., sygn. akt IV KO (…)-Un, który na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. nr 34, poz. 149), uznał za nieważny wyrok Wojskowego Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 października 1950 r. w sprawie Sr (…) wydany wobec T. H. oraz postanowienie Najwyższego Sądu Wojskowego w W. z dnia 23 lutego 1951 r. sygn. akt Sn.Odw.S (…) Słusznie wskazano też w kasacji, że w obrocie prawnym funkcjonowały dwa orzeczenia rozstrzygające w tym samym przedmiocie wobec tej samej osoby. Zaszła więc konieczność uchylenia przez Sąd Najwyższy zaskarżonego postanowienia i umorzenia ponownego postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczeń. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 17 § 1 pkt 7 KPKart. 439 § 1 pkt 8 KPKart. 1 ust. 1art. 13§ 5§ 1 pkt 7§ 1 pkt 8

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy