I KK 297/22

Sygn. akt I KK 297/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie J. S. i K. O. skazanych z art. 280 §1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 października 2022 r. wniosków obrońcy skazanych o wstrzymanie wobec skazanych wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 1455/20 utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy dnia 8 marca 2022 r., sygn. akt IV Ka 83/22 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków. UZASADNIENIE W złożonych przez obrońcę skazanych kasacjach od wyroku Sądu Okręgowego Sądu w Legnicy z dnia 8 marca 2022 r., sygn. akt IV Ka 83/22 zostały sformułowane wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wnioski obrońcy skazanych nie zasługiwały na uwzględnienie, wskazać należy, że zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jakkolwiek powyższa 2 regulacja nie wskazuje przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, uzasadnionych szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia stanowi odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w., zaś prawomocne wyroki korzystają z domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). Choć wywiedziona kasacja nie zawiera uzasadnienia wstrzymania wykonania orzeczenia, z jej treści można wywnioskować, że zdaniem obrońcy skazanych, waga podniesionych zarzutów tłumaczy konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. Odnosząc się do tej przyczyny wskazać należy, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, aby stanowić podstawę zastosowania instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia zarzuty kasacyjne muszą spełniać rygory określone w art. 523 § 1 k.p.k., a zatem wskazywać na naruszenia prawa o charakterze rażącym i mogącym mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Ów rażący stopień naruszenia oceniany być musi in concreto. Na gruncie art. 532 § 1 k.p.k., a więc w ramach kontroli wstępnej, podniesione naruszenia muszą być na tyle doniosłe i jednoznaczne, że już prima facie przekonują o dużym prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie sposób jednoznacznie zadecydować, czy wskazane w kasacjach zarzuty doprowadziłyby do uznania, że natychmiastowe wykonanie wyroku nie jest niezbędne i może realnie prowadzić do negatywnych dla skazanych następstw. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionych kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie. [as] 3