I KK 5/19

WyrokIzba Karna2020-07-08

Skład orzekający: Andrzej Siuchniński, Marek Pietruszyński, Zbigniew Puszkarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy w przypadku skazania za przestępstwo z okresu powojennego, które nie jest już penalizowane, należy umorzyć postępowanie karne na podstawie przepisów Kodeksu Karnego Wojska Polskiego i Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie, uznając, że przestępstwo, za które skazano Z. P., nie jest już penalizowane. Wskazano, że zgodnie z art. 20 § 1 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego w zw. z art. 7 § 1 lit. c Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego, jeśli czyn przestępczy przestał być karalny, postępowanie należy umorzyć.

Stan faktyczny

Z. P. została skazana wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 maja 1949 r. za przestępstwo z art. 18 § 1 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa. Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych wniósł kasację od tego wyroku. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie przepisów Kodeksu Karnego Wojska Polskiego oraz Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego umorzył postępowanie w sprawie, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I KK 5/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Zbigniew Puszkarski Protokolant Anna Kuras przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Departamentu do Spraw Wojskowych płk. Macieja Nowaka, w sprawie Z. P. skazanej z art. 18 § 1 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 8 lipca 2020 r., kasacji, wniesionej przez Zastępcę Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych od wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 maja 1949 r., sygn. akt Sr. (…) 1. Uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 20 § 1 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego (Dz.U. z 1944 r., Nr 6, poz. 27 ze zm.) w zw. z art. 7 § 1 lit. c Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego (Dz.U. z 1945 r., Nr 6, poz. 216 ze zm.) postępowanie w sprawie umarza, 2 2. Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE

Powiązane orzeczenia

III KK 276/21 2022-04-27Czy w sytuacji, gdy oskarżony został skazany za czyny, które w świetle późniejszych przepisów lub wykładni prawa nie stanowią przestępstwa, należy umorzyć postępowanie karne?
I KZ 21/24 2024-07-03Czy postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. z powodu res iudicata jest prawidłowe, gdy wnioskodawca podnosi nowe okoliczności, które mogą wpływać na tożsamość przedmiotu sporu?
WD 4 13 2013-11-21Czy należy umorzyć postępowanie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeśli toczy się już postępowanie w tym samym przedmiocie przed sądem niższej instancji?
WZ 8/16 2016-06-16Czy istnieją podstawy prawne do umorzenia lub zmniejszenia środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa, jeśli egzekucja tej należności nie jest bezskuteczna?
III KK 182/16 2016-10-18Czy czyn popełniony przez funkcjonariusza służby więziennej na rozkaz przełożonego, który formalnie wyczerpuje znamiona przestępstwa, może być uznany za niewykonalny na gruncie przepisów prawa karnego, zwłaszcza w kontek…

Powołane przepisy

art. 18 § 1art. 20 § 1art. 7 § 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy