I KO 43/21
Izba Karna2021-09-20
Skład orzekający: Marek Siwek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 228 § 3 k.k., popełniony przez sędziego sądu rejonowego, innemu sądowi równorzędnemu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przesłanka ta jest spełniona, gdy istnieją realne podstawy do wątpliwości co do możliwości bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. W szczególności, gdy sprawa dotyczy czynu popełnionego przez sędziego orzekającego w tym sądzie, a sędziowie tego sądu utrzymują bliskie kontakty osobiste z podejrzanym sędzią lub jego rodziną, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu w odbiorze społecznym.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa innemu sądowi. Sprawa dotyczyła czynu z art. 228 § 3 k.k., którego miała dopuścić się sędzia Sądu Rejonowego w O. Sąd Rejonowy uznał, że przekazanie sprawy jest uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując na bliskie kontakty osobiste sędziów tego sądu z podejrzaną sędzią.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I KO 43/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie J. Z. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 września 2021 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w O. z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt II Kp [...] o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w O., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia J. Z. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w O. z 7 września 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds. [...], innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. We wniosku podniesiono, iż sprawa dotyczy czynu z art. 228 § 3 k.k., którego miała dopuścić się sędzia Sądu Rejonowego w O. – A. S., co zdaniem Sądu Rejonowego uzasadnia skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny.
2 Zgodnie z treścią art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Przesłanki z powołanego przepisu zostały w tej sprawie spełnione. Wskazać bowiem należy, że zmiana właściwości sądu, o której mowa w tym przepisie, ma służyć wyeliminowaniu potencjalnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości związanego z faktem rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. Zagrożenie to może wiązać się m.in. z wystąpieniem okoliczności, które w realiach konkretnej sprawy mogą wywoływać wątpliwości co do możliwości bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy. Nie chodzi tu tylko o potencjalną ocenę opinii społecznej, lecz przede wszystkim realnie istniejące podstawy do takiego twierdzenia. Jak natomiast podniesiono we wniosku, zawisła przed Sądem Rejonowym w O. sprawa dotyczy rozpoznania zażalenia J. Z. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w O. z 7 września 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds. [...], o popełnienie czynu z art. 228 § 3 k.k., czyli zarzutu przyjęcia korzyści osobistej i majątkowej, którego dopuścić się miała ówczesna sędzia Sądu Rejonowego w O. – A. S. w sprawie Sądu Rejonowego w O. o sygn. akt VII K [...]. Już ta okoliczność prowadzi do wniosku o realizacji przesłanki z art. 37 k.p.k. w niniejszej sprawie. Nie ma przy tym znaczenia, że nie zostały uwzględnione wnioski części sędziów o wyłączenie w trybie art. 41 § 1 k.p.k., gdyż przesłanki tego przepisu mają odmienny charakter od zawartych w art. 37 k.p.k. i służą innym celom. Nie ulega natomiast wątpliwości, że zarówno z treści wniosku, jak i akt sprawy wynika, że orzekający w miejscowo właściwym Sądzie Rejonowym sędziowie utrzymują bliskie kontakty osobiste z sędzią A. S. oraz członkami jej najbliższej rodziny, a okoliczności zawiadomienia o przestępstwie jej właśnie dotyczą. Zakres przedmiotowego postępowania obejmuje wprawdzie konieczność dokonania oceny zasadności decyzji prokuratora, jednak podjętej w sprawie, w której podważana jest przez J. Z. legalność czynności wspomnianej sędzi. Przedmiotowa sprawa nie wyszła wprawdzie z fazy in rem, jednak z punktu
3 widzenia skarżącego istotą jej zainicjowania jest konieczność rozważenia, czy do postawienia zarzutu były podstawy czy też nie, a zarazem czy zrealizowano w całości możliwości dowodowe w tym zakresie. Oznacza to, że w odbiorze społecznym pozostawienie rozpoznania zażalenia osoby zawiadamiającej o popełnieniu przestępstwa w gestii tego Sądu, w ramach którego orzekała sędzia A. S., musiałoby być ocenione zdecydowanie krytycznie. Okoliczność powyższa powoduje, że dla zapewnienia obiektywizmu w zewnętrznym odbiorze postępowania we wspomnianym przedmiocie, powinno ono być prowadzone przed sądem innym, aniżeli sąd, w którym sędzia A. S. pełniła służbę. Jak podnosi się w licznym orzecznictwie zewnętrzny wizerunek funkcjonowania sądów wymaga, aby unikać wszelkich sytuacji mogących stwarzać zagrożenie dla formułowania racjonalnych opinii, niezależnie od względów merytorycznych decydujących o sposobie rozstrzygnięcia danej sprawy, tym bardziej jeśli strona, ale i bezstronny obserwator określonego postępowania sądowego mógłby powziąć wątpliwości co do rozpoznania sprawy w sposób w pełni obiektywny i bezstronny. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, przy czym przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O., jako geograficznie położonemu najbliżej siedziby Sądu miejscowo właściwego, uwzględnia zasady ekonomiki procesowej
Powiązane orzeczenia
- II KO 82/22 2022-09-07Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiotem postępowania jest zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie dotyczącej sędzi…
- V KO 84/17 2017-11-21Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiotem rozpoznania jest zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie, w której zarzuty dotyczą sędzió…
- III KO 77/25 2025-05-22Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy istnieją relacje między sędzią objętym postępowaniem a innymi sędziami w sądzie miejscowo właściwym?
- IV KO 171/21 2022-01-20Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy pokrzywdzona jest sędzią sądu miejscowo właściwego, a postępowanie dotyczy podejrzenia popełnienia przestępstw przez innych…
- V KO 99/22 2022-11-07Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy zarzuty w sprawie dotyczą sędziego sądu właściwego do jej rozpoznania?
Powołane przepisy
art. 37 KPKart. 228 § 3 KKart. 41 § 1 KPK§ 3§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy