I KO 43/25

I KO 43/25 ZARZĄDZENIE Dnia 15 lipca 2025 r. 1/ Na podst. art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 545§1 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2024r. w sprawie I KK 351/24 UZASADNIENIE albowiem wniosek oparto na innych powodach, niż wskazane w art. 540 k.p.k. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania wniesionego w niniejszej sprawie, pełnomocnik oparł go na naruszeniu art. 267 pkt b Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wypada zatem zauważyć, że wskazany przepis tego Traktatu obowiązuje od roku 2004 (Dz. U. z 2004r., nr 90, poz.864/2) podobnie jak wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 czerwca 2021r. w sprawie C-682/18, a więc znane były Sądowi Najwyższemu wydającemu postanowienie w dniu 29 października 2024r. (nie realizują zatem przesłanki z art. 540§3 k.p.k.). Zauważyć nade wszystko należy, że wznowienie postepowania jest instytucją procesową o charakterze sformalizowanym oraz nadzwyczajnym i nastąpić możne jedynie w tych przypadkach, które ściśle zostały wymienione w ustawie – art. 540 k.p.k., 540a k.p.k., 540b k.p.k. oraz oczywiście art. 439 k.p.k. Wnioskodawca nie odwołuje się do żadnej z wymienionych w tych przepisach przesłanek. Wskazuje on bowiem, że w jego ocenie Sąd Najwyższy uchybił przepisom procesowym nakazującym mu zwrócenie się z pytaniem I KO 43/25 2 prejudycjalnym do TSUE. Zauważyć zatem wypada, że nawet gdyby takie uchybienie rzeczywiście zaistniało, to i tak nie wyczerpywałoby ono żadnej z przesłanek wznowieniowych. Wszak nawet ewidentne naruszenie prawa przez sąd orzekający nie rodzi skutku w postaci obligu wznowienia postępowania, o ile nie wiąże się z zaistnieniem wskazanych przesłanek wznowieniowych. Na marginesie już zatem zauważyć wypada, że prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie sądowe nie miało charakteru jednoinstancyjnego i wskazywane pytanie prejudycjalne mogło i powinno być wskazane przez obecnego wnioskodawcę przed Sądem I instancji, od którego wyroku przysługiwała apelacja, a następnie kasacja, która to droga została przez stronę wykorzystana. Mając na uwadze wskazane względy zarządzono jak na wstępie. 2/ odpis zarządzenia doręczyć wnioskodawcy z pouczeniem o przysługującym zażaleniu – art. 530§3 k.p.k. w zw. z art. 545§1 k.p.k. 3/ Sprawę zakreślić w rep. KO. [WB] [r.g.]