I KO 89/58

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym postanowił odrzucić żądanie Sądu Wojewódzkiego dotyczące rozstrzygnięcia kwestii wymagającej zasadniczej wykładni ustawy w trybie art. 390 k.p.k.: "Czy brygadier zmiany, składającej się z trzech robotników, w piekarni Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska", może odpowiadać za drobne kradzieże chleba na podstawie art. 2 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. o ochronie własności społecznej przed drobnymi kradzieżami (Dz. U. Nr 17, poz. 69), czy też ponosi on odpowiedzialność z art. 1 § 1 cytowanego dekretu".Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy już wielokrotnie (m. in. w wyroku z 13 marca 1955 r. w sprawie I K 247/55, a w szczególności ostatnio w wyroku z 28 marca 1957 r., w sprawie IV K Rn 126/57, ogł. w Zbiorze Urzęd. z 1957 r., z. III, poz. 31) wyjaśnił, że kwalifikowanego ze względu na osobę sprawcy (art. 1 § 3 lit. "a” dekretu z 4 marca 1953 r., poz. 68 i art. 2 dekretu z 4 marca 1953 r., poz. 69) zagarnięcia mienia społecznego dopuszcza się ten, do którego istoty obowiązków służbowych, inaczej, - do którego podstawowych obowiązków służbowych należy ochrona, przechowywanie lub zabezpieczenie mienia, na które się on targnął. Sąd Najwyższy (wym. wyrok z 28 marca 1957 r.) podkreśla, że ten szczególny stosunek do zagarniętego mienia jest elementem należącym do istoty czynu przestępnego.Kwestia, czy konkretny sprawca, spełniający konkretne funkcje, należy do osób wspomnianego rzędu, jest związana zawsze z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanego przypadku i winna być rozstrzygnięta przez Sąd stosownie do tych okoliczności.