I KR 246/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia L. Jax (sprawozdawca). Sędziowie: S. Mirski, T. Rybicki (sędzia SW del. do SN).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Jurasz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy: 1) Bogdana S., 2) Bogusława S. i 3) Ryszarda K., oskarżonych z art. 168 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 18 czerwca 1976 r.utrzymał powyższy wyrok w zaskarżonych częściach w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Warszawie wyrokiem z dnia 18 czerwca 1976 r. uznał oskarżonych Bogusława S., Bogdana S. i Ryszarda K. za winnych przestępstwa określonego w art. 168 § 2 k.k. popełnionego w ten sposób, że w dniu 12 grudnia 1974 r. w W., działając wspólnie i używając przemocy polegającej na biciu i obezwładnieniu oraz grożąc użyciem noża w razie stawiania oporu, dopuścili się zgwałcenia Aliny K., zmuszając ją do poddania się czynom nierządnym. Za ten czyn Sąd ten skazał Bogusława S. na karę 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, Bogdana S. na karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, Ryszarda K. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Ponadto uwzględniając powództwo cywilne Sąd ten zasądził od wyżej wymienionych solidarnie kwotę 5.000 zł z 8% od dnia 10 marca 1975 r. na rzecz Aliny K.Wyrok ten został zaskarżony przez obrońców oskarżonych Bogdana S. i Ryszarda K. (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Rewizja oskarżonego Bogdana S. podnosi, że wniesione przez prokuratora na rzecz pokrzywdzonej powództwo cywilne powinien był Sąd Wojewódzki pozostawić bez rozpoznania, skoro pozew wniesiony był przeciwko czterem oskarżonym, odpowiadającym solidarnie, a tymczasem postępowanie przeciwko jednemu z nich (Zygmuntowi K.) zostało wyłączone do odrębnego rozpoznania.Twierdzenie powyższe nie jest słuszne. Wypadki, w których sąd pozostawia powództwo cywilne bez rozpoznania ze względu na zaistniałe przeszkody natury formalnej, wyliczone są w art. 55 k.p.k. Do wypadków takich nie zostało zaliczone wyłączenie sprawy jednego z oskarżonych objętych powództwem cywilnym do odrębnego rozpoznania (art. 24 § 3 k.p.k.). Zresztą z istoty zobowiązania solidarnego (art. 386 k.c.) wynika, że możliwe jest dochodzenie roszczenia od wszystkich zobowiązanych łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna. W konsekwencji należy uznać za prawidłowe rozpoznanie przez Sąd Wojewódzki powództwa cywilnego w stosunku do trzech z solidarnie odpowiadających (na podstawie art. 44 § 1 k.c.) za wyrządzoną szkodę oskarżonych, mimo że sprawa czwartego oskarżonego została wyłączona do odrębnego rozpoznania.Zresztą w przyszłości w razie skazania czwartego z oskarżonych nic nie będzie stało na przeszkodzie zasądzeniu również od niego stosownego odszkodowania na rzecz pokrzywdzonej, przy czym za zasądzoną kwotę będzie on ponosił odpowiedzialność solidarną z tymi oskarżonymi, którzy objęci zostali wcześniej wydanym wyrokiem (...).