I KR 51/70

PostanowienieIzba Karna1971-01-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy prawomocny wyrok sądu cywilnego ustalający, że poszczególne składniki majątkowe nie należą do mienia sprawcy, ma znaczenie dla etapu wykonania prawomocnego wyroku skazującego w postępowaniu karnym w przedmiocie konfiskaty mienia?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że prawomocny wyrok sądu cywilnego stwierdzający, iż poszczególne składniki majątkowe nie należą do mienia sprawcy, ma znaczenie nie tylko dla etapu zabezpieczenia grożących sprawcy kar majątkowych, ale także dla etapu wykonania zapadłego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego w przedmiocie konfiskaty mienia. Domniemanie z art. 134 k.k.w. może być obalone w drodze powództwa cywilnego.

Stan faktyczny

Wniosek Wydziału Finansowego Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy dotyczył rozstrzygnięcia wątpliwości co do wykonania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 1970 r. w części dotyczącej konfiskaty mienia skazanych Henryka B. i Mariana C. Wątpliwości dotyczyły znaczenia prawomocnego wyroku sądu cywilnego ustalającego, że pewne składniki majątkowe nie należą do mienia sprawców.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy postanowił wyjaśnić wątpliwości dotyczące wykonania wyroku w przedmiocie konfiskaty mienia.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Kryże. Sędziowie: S. Mirski, J. Pustelnik (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Markowski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 1971 r. wniosku Wydziału Finansowego Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 1970 r. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 1970 r. w części dotyczącej konfiskaty mienia skazanego Henryka B. i Mariana C.postanowił wyjaśnić jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZgodnie z art. 47 § 1 k.k. konfiskata mienia obejmuje mienie należące do sprawcy. Przepis art. 134 k.k.w. ustanawia domniemanie, że do sprawcy należą rzeczy lub prawa majątkowe znajdujące się w samoistnym posiadaniu osoby będącej w bliskim z nim stosunku. W drodze powództwa cywilnego można obalić powyższe domniemanie (art. 137 k.k.w.), jak również uzyskać ustalenie, że poszczególne składniki majątkowe nie należą do mienia sprawcy. Prawomocny wyrok sądu cywilnego stwierdzający, że te składniki nie należą do mienia sprawcy, dotyczy zatem nie tylko etapu zabezpieczenia grożących sprawcy kar majątkowych, ale także wykonania zapadłego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego.

Powiązane orzeczenia

Z 50/85 1985-10-09Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zwrócił sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego w zakresie ustalenia i zabezpieczenia mienia oskarżonych, gdy popełnione przez nich przestępstwo może…
III CRN 246/78 1978-12-07Czy w przypadku egzekucji kary konfiskaty mienia, domniemanie z art. 134 § 1 k.k.w. może być obalone przez udowodnienie, że zajęte przedmioty stanowią majątek wspólny małżonków, a jeśli tak, to jakie są skutki prawne tak…
IV KK 120/14 2014-06-26Czy sąd rejonowy jest właściwy do rozpoznania sprawy o przywłaszczenie mienia, którego wartość w chwili popełnienia czynu nie przekraczała progu określonego dla mienia znacznej wartości, mimo że pierwotnie w akcie oskarż…
VI KRN 395/76 1977-03-29Czy orzeczenie konfiskaty części mienia zamiast całości, w przypadku przestępstwa zagarnięcia mienia społecznego, stanowi rażącą niewspółmierność kary?
II KR 173/88 1988-08-08Czy sąd odwoławczy może orzec konfiskatę mienia i podanie wyroku do publicznej wiadomości, a także obniżyć karę łączną pozbawienia wolności, jeśli obrońcy oskarżonych wnieśli rewizje od wyroku sądu pierwszej instancji?

Powołane przepisy

art. 47 § 1 KKart. 134 KKart. 137 KK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.