I KZ 110/57

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia W. Ostrowski (sprawozdawca). Sędziowie: K. Czajkowski, M. Fic. Prokurator: Z. Ramos.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Andrzeja C. o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika wnioskodawcy na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy z dnia 25 czerwca 1957 r., nie uwzględniające wniosku o odszkodowanie, postanowił:uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Wojewódzkiemu dla m.st. Warszawy do merytorycznego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneAndrzej C. był prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 4 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku na 15 lat więzienia i kary dodatkowe. Na poczet wykonania tej kary Andrzej C. przebył w wiezieniu od 5 lutego 1949 roku do 14 maja 1956 r.Na skutek wznowienia postępowania na korzyść Andrzeja C. przez Sąd Najwyższy sprawę ponownie rozpoznawał Sąd Wojewódzki dla m.st. Warszawy, który wobec cofnięcia oskarżenia przez prokuratora i na zgodny wniosek stron postanowieniem z dnia 19 marca 1957 roku umorzył postępowanie karne w stosunku do Andrzeja C., przyjmując w sentencji postanowienia jako podstawę umorzenia postępowania art. 3 lit. a) k.p.k.. a w uzasadnieniu postanowienia - brak dowodów winy.Wobec takiej treści postanowienia należy uznać, że istniała podstawa do dochodzenia odszkodowania za niesłuszne skazanie. Skoro bowiem prokurator zrzekł się oskarżenia na rozprawie, a Sąd umorzył postępowanie karne przeciwko Andrzejowi C., przyjmując w uzasadnieniu postanowienia jako podstawę umorzenia "brak dowodów" czy "brak jakichkolwiek dowodów", to takie orzeczenie należy uznać za równoznaczne z uniewinnieniem po wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 510 § 1 k.p.k., i jest dalej idące niż skazanie według łagodniejszego przepisu karnego po wznowieniu postępowania na korzyść skazanego.Wątpliwości budzi również stanowisko Sądu, że brak było podstaw do dochodzenia odszkodowania w konkretnym wypadku na podstawie art. 510 § 2 k.p.k., skoro się zważy, że Sąd w sentencji postanowienia umarzającego postępowanie przyjął za ujemną przesłankę procesową okoliczność, że w czynie zarzucanym Andrzejowi C. brak było znamion przestępstwa.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Wojewódzki powinien zwrócić uwagę na okoliczność, że Andrzej C. otrzymał od Państwa kwotę 30 tysięcy złotych w związku z niesłusznym skazaniem.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.