I KZ 23/24

PostanowienieIzba Karna2024-07-09

Skład orzekający: Jacek Błaszczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione za pośrednictwem norweskiego urzędu pocztowego w dniu 11 kwietnia 2024 r. zostało wniesione z zachowaniem terminu, zgodnie z art. 124 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając zażalenie za niezasadne. Kluczowe znaczenie ma przepis art. 124 k.p.k., który reguluje kwestię zachowania terminu na dokonanie czynności procesowej. Przepis ten odnosi się do daty złożenia pisma u określonego podmiotu, w tym placówki pocztowej na terenie Unii Europejskiej lub innych placówek pełniących funkcję gwarancyjną. Obowiązek udokumentowania złożenia pisma w terminie spoczywa na stronie, która wywodzi z tego skutki prawne.
Stan faktyczny
J. K. złożył zażalenie na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu o odmowie przyjęcia apelacji, wskazując na wniesienie pisma po terminie. J. K. twierdził, że pismo zostało nadane w konsulacie RP w O. i złożył zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu.

Pełny tekst orzeczenia

I KZ 23/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2024 r., w sprawie z zażalenia J. K. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu, z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt Żo 7/21, o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia apelacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2024 r. odmówiono przyjęcia zażalenia J. K. na zarządzenie o odmowie przyjęcia apelacji wskazując, że zostało ono wniesione po terminie. Zażalenie na to zarządzenie wniósł J. K. podnosząc, że pismo zostało złożone z zachowaniem terminu. Autor zażalenia powołał się na przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a ponadto wskazał, że nadawał pismo w konsulacie RP w O.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie J. K. jest niezasadne. Przepis art. 124 k.p.k. reguluje kwestię ustalania czy termin na dokonanie I KZ 23/24 2 określonej czynności procesowej w postaci złożenia pisma procesowego został zachowany. Znaczenie ma przy tym data złożenia pisma u określonego podmiotu, przy czym chodzi tu zarówno o placówkę podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji (na terenie Unii Europejskiej, a nie jedynie na terenie kraju), jak i o inne placówki, które z uwagi na okoliczności pełnią funkcję gwarancyjną, że w określonej dacie pismo zostało nadane, choć faktycznie nie zostało ono złożone w placówce pocztowej. Chodzi tu o urząd konsularny, dowództwo jednostki wojskowej (gdy pismo nadaje żołnierz innej niż pełniona dyspozycyjnie terytorialna służba wojskowa), administrację odpowiedniego zakładu karnego albo aresztu (gdy pismo nadaje osoba pozbawiona wolności), a także kapitana polskiego statku morskiego (gdy pismo nadaje członek załogi tego statku). Obowiązek udokumentowania złożenia pisma w terminie obciąża stronę, która wywodzi z tego skutki prawne; również stronę obciąża ryzyko niemożliwości ustalenia rzeczywistej daty nadania pisma. Skarżący nie przytoczył w zażaleniu żadnych argumentów, które przemawiałyby za zmianą zaskarżonego zarządzenia. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że pismo procesowe (zażalenie) zostało nadane w norweskim urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2024 r. (koperta - k. 967, t. V), tj. poza terenem Unii Europejskiej. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że przepis art. 124 k.p.k. reguluje wyłącznie kwestię zachowania terminu w przypadku, gdy skuteczność czynności procesowaej jest takim terminem ustawowym ograniczona, a pismo zostało nadane w szczególności w placówce podmiotu zajmujacego się doręczaniem korespondencji na terene Unii Europejskiej. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [J.J.] (r.g.) I KZ 23/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 437 § 1 KPKart. 466 § 1 KPKart. 124 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy