II K 535/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława L., osk. z art. 286 § 1 i 2, 187 oraz 133 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Prokuratora rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Stalinogrodzie z dnia 7 lipca 1953 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Stalinogrodzie z dnia 7 lipca 1953 r. oskarżony Stanisław L. został uznany między innymi za winnego tego, że jako kierownik sklepu MHD przywłaszczył sobie z powierzonego mu sklepu towary na ogólną sumę 46.583,62 zł i za ten czyn został skazany na podstawie art. 286 § 2 k.k. na 2 lata i 6 miesięcy więzienia oraz, że jako kierownik sklepu MHD, nie dopełniając obowiązku sporządzenia protokołów szkód w przypadku zniszczenia towarów, dopuścił do powstania straty w sumie 17.157,04 zł, ponieważ zakład ubezpieczeń z braku protokołów szkód nie wypłacił MHD odszkodowania za zniszczone towary. Za ten czyn oskarżony Stanisław L. został skazany na podstawie art. 286 § 1 k.k. na 1 rok i 6 miesięcy więzienia (...).Od tego wyroku założył rewizję prokurator wojewódzki, wnosząc o zmianę wyroku co do kary przez jej podwyższenie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Sąd Wojewódzki, przypisując oskarżonemu czyn przestępny przewidziany w art. 286 § 2 k.k., przyjął w sentencji zaskarżonego wyroku, że oskarżony przywłaszczył sobie ogółem 45.583,52 zł. Jak wynika z motywów tego wyroku, faktyczny niedobór sklepu wyniósł 53.565,49 zł, przy czym Sąd Wojewódzki stanął na stanowisku, że przypisanie oskarżonemu tak podwyższonego manka wobec braku zmiany aktu oskarżenia jest niedopuszczalne. Stanowisko to jest błędne. Przedmiotem rozprawy i osądu jest zdarzenie faktyczne, czyli czyn objęty aktem oskarżenia, i poza ramy tego zdarzenia, bez zmiany czy rozszerzenia aktu oskarżenia sądowi wyjść nie wolno (art. 313 k.p.k.). Nie jest jednak wyjściem poza ramy tego zdarzenia, bez zmiany czy rozszerzenia aktu oskarżenia, jeżeli sąd w wyniku przewodu sądowego ustali pewne okoliczności faktyczne tego samego zdarzenia w sposób odmienny niż to przyjmuje akt oskarżenia, obojętnie, czy w sensie korzystniejszym, czy mniej korzystnym dla oskarżonego. Nawet wówczas, gdyby ustalone dopiero w toku przewodu sądowego okoliczności skutkować miały zastosowanie surowszej kwalifikacji prawnej, sąd ma prawo i obowiązek okoliczności te uwzględnić, powinien jedynie uprzedzić o tym oskarżonego (art. 324 § 2 k.p.k.).