IV KR 5/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski (sprawozdawca). Sędziowie: R. Góral, J. Wieczorek.Prokurator Prokuratury Generalnej: W. Flatt-Ferenc.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Jana Władysława W., oskarżonego z art. 156 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 6 grudnia 1978 r.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 1 k.k. zawiesił warunkowo na okres 4 lat wykonanie wymierzonej oskarżonemu Janowi Władysławowi M. kary pozbawienia wolności (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Kielcach rozpoznał sprawę Jana Władysława M., oskarżonego o to, że w dniu 16 sierpnia 1978 r. w B., używając niebezpiecznego narzędzia w postaci butelki wypełnionej winem, uderzył Ryszarda S. w głowę, a gdy ten utracił przytomność, zabrał w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w wysokości 3.100 zł, tj. o przestępstwo określone w art. 210 § 2 k.k.Wyrokiem z dnia 6 grudnia 1978 r. Sąd Wojewódzki uznał oskarżonego Jana Władysława M. w ramach zarzucanego mu czynu za winnego tego, że w dniu 16 sierpnia 1978 r. w B. butelką wypełnioną winem uderzył w głowę Ryszarda S., czym naruszył czynności jego narządów ciała na okres dni 7, tj. popełnienia czynu przewidzianego w art. 156 § 2 k.k., i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.Jednocześnie sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu dokonania rozboju na osobie Ryszarda S.Od tego wyroku wniósł rewizję obrońca oskarżonego (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Niezależnie od zarzutów rewizji należy stwierdzić błąd w części dyspozytywnej wyroku polegający na dwukrotnym orzeczeniu o przedmiocie procesu. W ramach zarzuconego aktem oskarżenia czynu sąd skazał oskarżonego za przestępstwo określone w art. 156 § 2 k.k., uniewinniając go jednocześnie od zarzutu dokonania rozboju.Przedmiotem procesu jest określone zdarzenie, a nie kwalifikacja prawna zarzuconego czynu. W wyniku przypisania oskarżonemu czynu w postaci innej niż opisana w akcie oskarżenia sąd rozstrzyga o przedmiocie procesu w formie wyroku skazującego, który powinien odpowiadać wymaganiom art. 360 § 1 i 2 k.p.k.Przepisy o wyrokowaniu natomiast nie przewidują uniewinnienia od kwalifikacji czynu powołanej w akcie oskarżenia.Rewizja oskarżonego bezzasadnie kwestionuje ustalenie przez Sąd Wojewódzki, że oskarżony jest sprawcą uderzenia butelką w głowę pokrzywdzonego. Sąd Wojewódzki wnikliwie ocenił zebrany materiał dowodowy i przytoczył argumenty przemawiające za tym, że nikt inny tylko oskarżony Jan Władysław M. jest sprawcą tego czynu, a zeznania pokrzywdzonego w tej kwestii nie mogą budzić wątpliwości.Nie może więc być mowy ani o uniewinnieniu oskarżonego, ani o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.Słuszne natomiast jest stanowisko rewizji w kwestii wymiaru kary. Oskarżony jest z zawodu rolnikiem i w miejscu zamieszkania cieszy się dobrą opinią. Był wprawdzie karany na karę ograniczenia wolności za przestępstwo innego rodzaju, ale nie stanowi to przeszkody do przewidywania, że kara wymierzona mu zaskarżonym wyrokiem spełni swoje cele nawet w postaci warunkowego jej zawieszenia, zwłaszcza że na poczet tej kary oskarżony przebywał blisko pół roku w areszcie tymczasowym.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.