II KK 181/14

Sygn. akt II KK 181/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. M. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 stycznia 2015 r., żądania sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Zabłockiego złożonego w trybie art. 42 § 1 k.p.k. w przedmiocie wyłączenia od udziału w rozprawie kasacyjnej w sprawie II KK 181/14, na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Stanisława Zabłockiego od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej o sygnaturze akt II KK 181/14. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2014 r. wyznaczono termin rozpoznania przez Sad Najwyższy w składzie: sędziowie Sądu Najwyższego – Stanisław Zabłocki, Roman Sądej i Jarosław Matras – sprawy II KK 181/14. W piśmie z dnia 5 stycznia 2015 r. sędzia Stanisław Zabłocki zawarł, znajdujące oparcie w przepisie 2 art. 42 § 1 k.p.k., żądanie wyłączenia go od udziału w rozprawie kasacyjnej, mającej na celu rozpoznanie opisanej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie sędziego Stanisława Zabłockiego jest zasadne. Sędzia Stanisław Zabłocki był członkiem składu orzekającego Sądu Najwyższego, rozpoznającego sprawę skazanego J. M. w dniu 30 października 2013 r., sygn. akt II KK 81/13. Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego dotyczyła tego samego czynu, z którym związana jest kasacja obrońcy w sprawie II KK 181/14. Uzasadnienie orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2013 r. zawiera m.in. stanowczo wyrażone zapatrywania prawne związane z zarzutem rażącego naruszenia prawa materialnego – art. 286 § 1 k.k. W kasacji będącej przedmiotem rozpoznania w sprawie II KK 181/14 ponownie podniesiono zarzut obrazy art. 286 § 1 k.k. W zaistniałej sytuacji, nie kwestionując subiektywnej zdolności sędziego Stanisława Zabłockiego do bezstronnego rozpoznania sprawy, stwierdzić należy, że ze względu na tzw. bezstronność obiektywną, do której odwołuje się przepis art. 41 § 1 k.p.k., zaistniały powody do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy II KK 181/14. Jak trafnie zauważono w piśmie zawierającym żądanie wyłączenia, w interesie wymiaru sprawiedliwości jest unikanie sytuacji, które w odbiorze społecznym mogłyby stwarzać choćby pozory braku bezstronności sędziego. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.