II KK 209/23

WyrokIzba Karna2025-12-17

Skład orzekający: Piotr Mirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, oparty na tych samych podstawach faktycznych co wniosek wcześniej rozpoznany, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek obrońcy oskarżonej o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ był on oparty na tych samych podstawach faktycznych co wniosek wcześniej rozpoznany. Zgodnie z art. 41a k.p.k., wniosek taki podlega pozostawieniu bez rozpoznania, nawet jeśli w międzyczasie pojawiły się nowe okoliczności dotyczące innych sędziów w innych sprawach, o ile wcześniejsze postanowienie pozostaje w obrocie prawnym.
Stan faktyczny
Obrońca oskarżonej złożyła ponowny wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego P.K. od udziału w sprawie, powołując się na niespełnienie wymogu instytucjonalnej bezstronności. Wniosek ten był oparty na tych samych podstawach faktycznych co wcześniejszy wniosek, który został już pozostawiony bez rozpoznania postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek obrońcy oskarżonej o wyłączenie sędziego bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II KK 209/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 grudnia 2025 r. w przedmiocie wniosku obrońcy oskarżonej o wyłącznie sędziego P.K. od udziału w sprawie II KK 209/23, na podstawie art. 41a k.p.k., postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Obrońca oskarżonej L.M., w piśmie z dnia 6 listopada 2025 r., złożyła ponowny wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 209/23 sędziego Sądu Najwyższego P.K. „z uwagi na niespełnienie wymogu instytucjonalnej bezstronności w rozumieniu wskazanym m.in. w pisemnych motywach uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020 oraz uchwały Sądu Najwyższego (7) z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22”. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. W sytuacji procesowej zaistniałej w sprawie II KK 209/23 wniosek obrońcy oskarżonej o wyłącznie sędziego P.K. należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z dyspozycją art. 41a k.p.k. wniosek o wyłączenie sędziego oparty na tych samych podstawach faktycznych co wniosek wcześniej rozpoznany pozostawia się bez rozpoznania. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 22 października 2025 r., II KK 209/23, Sąd Najwyższy pozostawił wniosek obrońcy II KK 209/23 2 oskarżonej o wyłączenie sędziego P.K. od udziału w sprawie bez rozpoznania, stwierdzając jego niedopuszczalność. Ponowny wniosek obrońcy oskarżonej jest zbieżny z wnioskiem, który był przedmiotem wymienionego wyższej rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego i odwołuje się do tych samych okoliczności. Sąd Najwyższy nie kwestionuje związania zasadą prawną zawartą w uchwale połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020 i dostrzega, że postanowienie z dnia 22 października 2025 r. zostało wydane z udziałem sędziego, co do którego w innych sprawach podnoszone są okoliczności dotyczące również sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie. Nie zmienia to jednak faktu, że powyższe orzeczenie pozostaje w obrocie prawnym . [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41a KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy