III KO 74/18

Sygn. akt III KO 74/18 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 maja 2019 r., sprawy I. D. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i inne wniosku skazanego z dnia 11 listopada 2018 r. w przedmiocie wyłączenia sędziego od rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 41a k.p.k. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r. w sprawie III KO 74/18 nie uwzględnił wniosku skazanego I. D. zawartego w piśmie z dnia 4 października 2018 r. (k. 395) o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego T. A. od orzekania w sprawie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 października 2016 r. wydanego w sprawie AKa […]. Równocześnie z urzędu zauważyć należy, że I. D. po przywołanym piśmie z dnia 4 października 2018 r. sporządził kolejne (z dnia 11 listopada 2018 r. – k. 442) w którym także zawarł wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego T. A. od orzekania w wyżej wskazanej sprawie. Pismo to wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 20 listopada 2018 r. Zestawienie treści obydwu tych pism procesowych sporządzonych przez skazanego dowodzi tego, że powołuje się on w nich na takie same okoliczności (faktyczne), które w jego przekonaniu świadczą 2 o tym, iż sędzia T. A. jako „iudex suspectus” powinien być wyłączony od orzekania w przedmiotowej sprawie. W obydwu tych pismach skazany zarzuca sędziemu podejmowanie działań, które – w jego ocenie – mają służyć ukryciu uchybień procesowych, których orzekające w sprawie sądy i sędziowie mieli się dopuścić w sprawie, mającej być przedmiotem wznowienia. Tymczasem faktycznie są to czynności, które sędzia T. A. podejmuje w związku z pełnioną funkcją Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego i zakresem oraz charakterem powierzonych mu w związku z tym obowiązków. Uwzględniając powyższe ustalenia Sąd Najwyższy zważył , co następuje. Kolejny wniosek I. D. o wyłączenie sędziego T. A. od orzekania odnośnie przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania, jako oparty na tych samych podstawach faktycznych co wniosek już rozpoznany, należało – stosownie do treści art. 41a k.p.k. - pozostawić bez rozpoznania. Zauważyć tylko należy, iż ten przywołany przepis – w przypadku zaistnienia określonych w nim warunków (tożsamości podstaw faktycznych składanych przez uprawnionego wniosków o wyłączenie sędziego) – nakazuje taką decyzję, która oznacza niemożność przyjęcia takiego kolejnego wniosku o wyłączenie sędziego do merytorycznego rozpoznania. Z tych to powodów postanowiono jak wyżej.