II KK 210/15

Sygn. akt II KK 210/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Sobieszczańska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Wieczorka w sprawie A.C. skazanej z art. 191 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 maja 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej (pkt V) o warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary (pkt VI) oraz oddaniu oskarżonej pod dozór kuratora (pkt VII) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Sąd Rejonowy, wyrokiem z dnia 18 maja 2015 r., skazał A. C. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył te kary i wymierzył oskarżonej karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie której warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby oraz oddał oskarżoną pod dozór kuratora. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 26 maja 2015 r. W dniu 15 lipca 2015 r. kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej, na niekorzyść skazanej. Zarzucił wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., poprzez wymierzenie oskarżonej w punkcie V części dyspozytywnej wyroku na podstawie powołanego przepisu kary łącznej 5 miesięcy pozbawienia wolności, to jest kary niższej od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, która wynosiła 6 miesięcy pozbawienia wolności. W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej zawartego w pkt V oraz rozstrzygnięć z pkt VI i VII, związanych z orzeczeniem środków probacyjnych i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Uwzględniając to unormowanie, wymierzona oskarżonej A. C.kara łączna pozbawienia wolności mogła się zawierać w przedziale od 6 miesięcy (najwyższa z kar wymierzonych za jednostkowe przestępstwo) do 9 miesięcy (suma kar jednostkowych). Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonej karę łączną w wymiarze 5 miesięcy, a więc poniżej ustawowej dolnej granicy, rażąco naruszył art. 86 § 1 k.k., co miało ewidentny wpływ na treść wyroku. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy podzielił zarzut skarżącego Prokuratora Generalnego oraz jego wniosek i w konsekwencji uchylił wyrok w 3 części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej oraz związanych z tym rozstrzygnięć o warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary i oddaleniu oskarżonej pod dozór kuratora i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W ponowionym postępowaniu Sąd ten określi wymiar kary łącznej pozbawienia wolności z poszanowaniem obowiązującego w tym względzie prawa materialnego. Dlatego orzeczono, jak w wyroku. kc