II KK 322/14

Sygn. akt II KK 322/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie M. D. i P. O. skazanych z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2014 r., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił wniosków nie uwzględnić UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującym w mocy orzeczenie Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt XVIII K […], M. D. został skazany na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a P. O. na karę łączną 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. W związku ze skierowanymi do Sądu Najwyższego kasacjami od orzeczenia Sądu odwoławczego, obrońcy skazanych złożyli wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Na wstępie należy podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia 2 takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońcy skazanych jednak nie wykazali – wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zostały praktycznie uzasadnione. Wprawdzie ranga zarzuconych w kasacji uchybień jest poważna, lecz ich zaistnienie nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Konkludując stwierdzić należy, że nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie. aw