II KK 365/24

II KK 365/24 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. P. skazanego z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 października 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego SN Igora Zgolińskiego od udziału w rozpoznaniu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 243/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt XII K 25/18, na podstawie art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego od udziału w sprawie kasacyjnej II KK 365/24. Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego K. P. , którą zarejestrowano pod sygnaturą II KK 365/24. W treści tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia podniesiono m.in. zarzut wystąpienia bezwględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. ze względu na to, że w składzie Sądu Apelacyjnego w Warszawie, orzekającego jako sąd odwoławczy, zasiadali sędziowie, którzy objęli urząd sędziów Sądu Apelacyjnego w następstwie II KK 365/24 2 rekomendacji udzielonej przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej sprawa kasacyjna przydzielona została do rozpoznania sędziemu Igorowi Zgolińskiemu. We wniosku z dnia 14 października 2024 r. obrońca skazanego wniosła o wyłączenie wskazanego sędziego od udziału w sprawie, ponieważ Igor Zgoliński objął urząd sędziego Sądu Najwyższego również w trybie opisanej znowelizowanej ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, co powoduje, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności, a sąd z udziałem tego sędziego byłby organem nienależycie obsadzonym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie, ponieważ podniesione w nim argumenty natury faktycznej i prawnej są trafne. Jest bezsporne, że sędzia Igor Zgoliński objął urząd sędziego Sądu Najwyższego w wyniku rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., a więc organu, który nie stanowi Krajowej Rady Sądownictwa w rozumieniu Konstytucji RP (zob. m. in. uchwała połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 i uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22). Pociąga to za sobą stwierdzenie, że sąd z udziałem tego sędziego jest nienależycie obsadzony, zatem orzeczenia wydane w tym składzie dotknięte są bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Równie istotne jest także to, że – jak trafnie wskazano we wniosku – w opisanym układzie procesowym udział sędziego Igora Zgolińskiego w składzie sądu rozpoznającego kasację równałby się orzekaniu we własnej sprawie, ponieważ ze względu na zarzut podniesiony w kasacji obrońcy sprawa ta dotyczy sędziego bezpośrednio. Analogicznej kwestii poświęcono, zasługujące na akceptację, obszerne wywody w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2024 r., IV K 135/24; zob. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2024 r., I KK 356/22). W ślad za tymi orzeczeniami wskazać trzeba, że ratio legis przepisu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. sprowadza się do odsunięcia II KK 365/24 3 od sprawy sędziego, w sytuacji, gdy jej rozstrzygnięcie wpływa na sferę jego praw i obowiązków. Przenosząc to na grunt rozważanej sprawy należy stwierdzić, że rozpoznając zarzut kasacyjny obrońcy skazanego K.P., kwestionujący prawidłowość obsady Sądu odwoławczego, sędzia, który objął urząd w wyniku rekomendacji KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r. nie mógłby go uwzględnić, bowiem w ten sposób zakwestionowałby własne „uprawnienie” do bezstronnego orzekania, zaś w wypadku oddalenia kasacji naraziłby się na zarzut orzekania we własnej sprawie. W opisanym stanie rzeczy wyłączenie sędziego Igora Zgolińskiego w perspektywie zapewnienia stronom bezstronnego i niezawisłego sądu stało się konieczne. [J.J.] [ał]