II KK 491/21
WyrokIzba Karna2022-11-08
Skład orzekający: Jarosław Matras, Rafał Malarski, Andrzej Stępka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona od wyroku sądu drugiej instancji, zmieniającego wyrok sądu pierwszej instancji w przedmiocie zadośćuczynienia i odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, może być uznana za oczywiście bezzasadną?Ratio decidendi
Kasacja wniesiona w przedmiocie zadośćuczynienia i odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, która nie podnosi zarzutów naruszenia prawa materialnego ani procesowego w sposób wskazany w art. 523 § 1 k.p.k., podlega oddaleniu jako oczywiście bezzasadna. Sąd Najwyższy nie jest organem instancyjnym właściwym do ponownego merytorycznego badania sprawy, a jedynie do kontroli praworządności w zakresie wskazanym w przepisach o środkach zaskarżenia.Stan faktyczny
Wnioskodawca domagał się zadośćuczynienia i odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie. Sąd pierwszej instancji wydał wyrok w tej sprawie. Sąd drugiej instancji wyrokiem z dnia 11 marca 2021 r. zmienił wyrok sądu pierwszej instancji. Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł kasację od wyroku sądu drugiej instancji.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, zwolnił wnioskodawcę od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie za wniesienie kasacji.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II KK 491/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Weronika Woźniak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego, w sprawie wnioskodawcy J. P. w przedmiocie zadośćuczynienia i odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 8 listopada 2022 r., kasacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt II AKa 2/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt II Ko 193/19, I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; II. zwalnia wnioskodawcę od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika - adw. M. R., Kancelaria Adwokacka w P., kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem wynagrodzenia za wniesienie kasacji na rzecz wnioskodawcy jako wyznaczony z urzędu pełnomocnik.
Powiązane orzeczenia
- II KK 584/21 2022-03-11Czy kasacja wniesiona w przedmiocie zadośćuczynienia może być uznana za oczywiście bezzasadną?
- III KK 583/22 2023-04-27Czy kasacja wniesiona w postępowaniu o odszkodowanie i zadośćuczynienie po rozpoznaniu sprawy karnej może być uznana za oczywiście bezzasadną?
- IV KK 312/18 2018-10-16Czy kasacja wniesiona w sprawie o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie, która nie spełnia wymogów formalnych, może zostać uznana za oczywiście bezzasadną?
- IV KK 433/21 2021-12-21Czy kasacja obrońcy od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący, wniesiona w trybie art. 523 k.p.k., może być uznana za oczywiście bezzasadną, jeśli nie zawiera zarzutów naruszenia prawa lub rażących błędów w ustaleni…
- IV KK 59/21 2021-02-24Czy kasacja obrońcy skazanego od wyroku utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, oparta na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów postępowania, może zostać uznana za oczywiście bezzasadną?
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy