II KKN 257/98

Sygn. akt II KKN 257/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 grudnia 2000 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r. sprawy B. M. K. wobec której warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 156 § 2 d.kk z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 24 lutego 1998 r., sygn. II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 6 sierpnia 1997 r., sygn. VII K […] - oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża oskarżoną B. M. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego U Z A S A D N I E N I E W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 3 § 1-3 d.kpk przez rozstrzygnięcie nie dającej się usunąć wątpliwości w jakim momencie doszło do zasinienia przedramienia pokrzywdzonej oraz art. 4 § 1 i art. 357 oraz 372 § 1 2 d.kpk przez naruszenie swobodnej oceny dowodów a nadto art. 451 d.kpk gdyż sąd odwoławczy rozpoznawał apelację własną oskarżonej bez wezwania jej na rozprawę w II instancji, w której uczestniczył tylko substytut obrońcy broniącego jej w I instancji, który nie posiadał upoważnienia do obrony w postępowaniu odwoławczym. Analizując te zarzuty trzeba podnieść, iż dwa pierwsze stanowią właściwie polemikę z ocenami dowodów dokonanymi przez sądy i ustaleniami faktycznymi, które na podstawie dowodów uznanych za wiarygodne poczyniono. Zarzuty te w ogóle nie powinny znaleźć się w kasacji, nie wolno w niej bowiem podważać ustaleń faktycznych. Zarzut obrazy art. 451 jest zupełnie niezrozumiały, gdyż przepis ten w d.kpk dotyczył rozprawy w sądzie I instancji w trybie przyśpieszonym. Udział oskarżonego i obrońcy w rozprawie apelacyjnej normował art. 400, który w § 2 dopuszczał, iż brak potwierdzenia zawiadomienia strony o terminie rozprawy – a tylko o takim braku a nie w ogóle niewzywaniu można tu mówić (vide k. 140) – nie tamuje rozpoznania sprawy, o ile stawi się obrońca nieobecnego. Upoważnienie do obrony udzielone przez oskarżoną nie zawierało żadnych ograniczeń (zob. k. 67), zatem odnosiło się także do postępowania odwoławczego (art. 75 § 1 d.kpk). W rozprawie przed Sądem Wojewódzkim uczestniczył wyznaczony przez tegoż obrońcę substytut (k. 140), zatem nie doszło do obrazy prawa procesowego. W tym stanie rzeczy przedmiotowa kasacja wskazuje bowiem bądź to na uchybienia które nie stanowią podstaw kasacyjnych, bądź na takie, które w ogóle nie zaistniały, Dlatego też orzeczono jak na wstępie. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S.N. aw f/ak