art. 400

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasadę kompetencji sądów w przypadku zmiany kwalifikacji prawnej czynu z przestępstwa na wykroczenie (lub odwrotnie) w toku przewodu sądowego. Sąd, który rozpoczął rozpoznanie sprawy, zachowuje właściwość do jej dalszego prowadzenia, stosując odpowiednio przepisy dotyczące spraw o wykroczenia, co zapobiega przekazywaniu akt między sądami i przyspiesza postępowanie.

Treść przepisu

Art. 400. § 1. Jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, sąd, nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie, stosując w dalszym jej toku przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. § 2. Przepis § 1 stosuje się również w sprawach o wykroczenia popełnione przez żołnierzy w czynnej służbie wojsko-wej, z wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 413 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy