II KO 1/18

Sygn. akt II KO 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie rozpoznania zażalenia S. K. i X. K. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 9 listopada 2017 r., 1 Ds. […] o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2018 r., na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II Kp […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. II Kp […], Sąd Rejonowy w S., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy rozpoznania zażalenia S. K. i X. K. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek umotywowano tym, iż w przedmiotowej sprawie „podmiotem postępowania, mimo, iż było ono prowadzone w fazie in rem, są sędziowie Sądu Okręgowego w S., jak również sędziowie Sądu Rejonowego w S.”. To może wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów Sądu Rejonowego w S., który to sąd jest właściwy do rozpoznania przedmiotowego zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego w S. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie 2 sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy w S. stanął przed koniecznością rozpoznania zażalenia S. K. i X. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt PR 1 Ds. […] o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków oraz przekroczenia uprawnień m.in. przez (personalnie wskazanych) sędziów Sądu Rejonowego w S. oraz sędziów Sądu Okręgowego w S., a także komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w S.. Zważywszy na to, iż zarzucane jako przestępcze przez Autorów przedmiotowego zażalenia zachowania dotyczą czynności podejmowanych w ich sprawie przez sędziów Sądu Rejonowego w S. oraz Sądu Okręgowego w S. oczywiste jest, iż ta okoliczność może zarówno wywierać wpływ na swobodę orzekania sędziów Sądu Rejonowego w S., będącego Sądem właściwym do rozpoznania tego zażalenia, jak też stwarzać przekonanie (u samych zainteresowanych, jak i w odbiorze społecznym) o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w obiektywny sposób. Stąd też w interesie wymiaru sprawiedliwości leży, aby sprawę tą rozpoznawał inny równorzędny sąd, wolny od takich zaszłości, mający pełne możliwości do niezawisłego w niej rozstrzygania. Takim Sądem jest z pewnością Sąd Rejonowy w K. jako usytuowany poza granicami właściwości miejscowej Sądu Okręgowego w S.. Kierując się tymi względami postanowiono jak wyżej. aw