II KO 14/22

Sygn. akt II KO 14/22 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z zawiadomienia H. i K. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 2 marca 2022r. wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 stycznia 2022r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego w W. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie jest zażalenie pokrzywdzonych na postanowienie Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 23 listopada 2021r. o odmowie wszczęcia śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutu stawianego sędziemu Sądu Rejonowego w W.. Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut dotyczy sędziego, który wydał rozstrzygnięcie, które nie satysfakcjonuje strony prowadzonego postępowania. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki 2 z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym. W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. Okoliczności, na które powołuje się Sąd, nie wykraczają poza zakres wskazanego powyżej normalnego funkcjonowania sądu. Czyni to przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, innemu sądowi równorzędnemu, niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością. W tej sytuacji należy uznać, że brak podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.