II KO 153/23

Izba Karna2024-03-01

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien uwzględnić wniosek sądu niższej instancji o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy wniosek ten obarczony jest brakami formalnymi i nie został poprzedzony badaniem właściwości sądu wnioskującego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, ponieważ wniosek ten był wadliwy formalnie. Sąd wnioskujący nie zbadał swojej właściwości miejscowej, a prywatny akt oskarżenia zawierał braki formalne, w tym niewskazanie miejsca popełnienia przestępstwa. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie ma kompetencji do wykonywania czynności, które powinny być dokonane przez sąd niższej instancji przed złożeniem wniosku o przekazanie sprawy.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy o sygn. akt X K 832/23 innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek ten został złożony przez sędziego, który sam był przedmiotem wniosku o wyłączenie. Prywatny akt oskarżenia obarczony był brakiem formalnym w postaci niewskazania miejsca popełnienia przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 153/23 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 1 marca 2024 r. wniosku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z dnia 17 listopada 2023 r. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt X K 832/23 innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że z wnioskiem, o którym mowa w art. 37 k.p.k., może wystąpić tylko i wyłącznie sąd właściwy miejscowo. Natomiast analiza akt sprawy o sygn. X K 832/23 nie wskazuje, aby wnioskujący sąd badał swoją właściwość, szczególnie że wniesiony przez M. M. prywatny akt oskarżenia obarczony jest brakiem formalnym polegającym na niewskazaniu miejsca popełnienia przestępstwa. Z dołączonych przez Sąd Najwyższy akt Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie o sygn. V K 768/20 wynika II KO 153/23 2 jedynie to, że wniosek o wyłączenie od rozpoznania tej sprawy sędziego M. M., którego treść stanowi obecnie podstawę skierowania przez M. M. 1 prywatnego aktu oskarżenia, wpłynął do tego sądu w dniu 29 sierpnia 2022 r. Z treści pisma wynika natomiast, że zostało ono sporządzone w K. Z uwagi więc na charakter przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. konieczne jest przede wszystkim zobowiązanie oskarżyciela prywatnego do uzupełnienia braku formalnego i wskazanie miejsca popełnienia przestępstwa, a po jego uzupełnieniu zbadanie przez sąd swojej właściwości miejscowej w kontekście wskazanego miejsca sporządzenia wniosku z dnia 29 sierpnia 2022 r. Należy z całą mocą podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma kompetencji do wykonywania czynności, które winny były być wykonane zanim sąd zwrócił się o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [J.J.] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 212 § 1 KK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy